II SAB/Lu 11/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie doprowadzenia linii elektroenergetycznej do stanu zgodnego z warunkami wydanego pozwolenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. Ł. złożył w dniu 9 lutego 2011 r. skargę do Sądu na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej doprowadzenia linii elektroenergetycznej 15 kV, zlokalizowanej na działkach nr nr ewid. 7967/3 i 7986/4, przy ul. W. w Ł., do stanu zgodnego z warunkami wydanego pozwolenia. Zarządzeniem z dnia 23 marca 2011 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy składał zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tej sprawie, a jeżeli tak, to również do złożenia w powyższym terminie kopii tego zażalenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2011 r. (k.15). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 5 kwietnia 2011 r. wyjaśnił, iż nie składał zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w niniejszej sprawie. Skarżący wskazał, iż w sprawie tej złożył zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ustawa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy, obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący, jak wyjaśnił w piśmie z dnia 5 kwietnia 2011 r., przed wniesieniem skargi na bezczynność w rozpoznawanej sprawie, nie złożył zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie przez WINB , a więc nie wyczerpał przysługującego mu w tej sprawie środka zaskarżenia. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy. Ubocznie jedynie należy zauważyć, iż złożona przez M. Ł. skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej doprowadzenia linii elektroenergetycznej 15 kV, zlokalizowanej na działkach nr nr ewid. 7967/3 i 7986/4, przy ul. W. w Ł., do stanu zgodnego z warunkami wydanego pozwolenia, zostanie rozpoznana w innej sprawie, oznaczonej sygn. akt II SAB/Lu 9/11. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.