II SAB/Lu 11/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-01-30

Skład orzekający: Sędzia NSA Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym źródłem dochodu jest niska renta, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że osoba fizyczna utrzymująca się wyłącznie z niskiej renty, która nie posiada majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Sytuacja taka uzasadnia uwzględnienie wniosku, gdyż poniesienie kosztów sądowych prowadziłoby do uszczerbku w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych.
Stan faktyczny
Skarżący Z. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym usług opiekuńczych. Skarżący wskazał, że jego jedynym dochodem jest renta w wysokości 853 zł brutto miesięcznie, nie posiada majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił ustanowić dla Z. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie usług opiekuńczych - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla Z. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka . Skarżący Z. W. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. W formularzu wniosku PPF wskazał, że jego jedynym źródłem dochodu jest renta z ZUS w wysokości 853 zł brutto miesięcznie; poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Wprawdzie skarżący w formularzu wniosku PPF nie zakreślił o jakiego rodzaju pomoc się ubiega, ale z uwagi na to, że sprawy z zakresu pomocy społecznej należą do grupy spraw zwolnionych ustawowo od kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a.) należy uznać, że wniosek skarżącego jest wnioskiem o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Uwzględnienie takiego żądania jest możliwe, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i może być stosowana w okolicznościach nadzwyczajnych, skrajnie trudnych. W ocenie Sądu, sytuacja Z. W., utrzymującego się wyłącznie z niskiej renty uzasadnia uwzględnienie wniosku. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło