II SAB/Lu 110/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 października 2025 r. sprawy ze skargi W. I. na bezczynność Starosty Zamojskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W. I. (dalej jako: skarżący) 30 czerwca 2025 r. złożył do Starosty Zamojskiego (dalej jako: Starosta) wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wyciągu z rejestru prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wniosek obejmował prace zgłoszone od 1 stycznia 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. z następującymi informacjami: 1. ID pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 1); 2. identyfikator wykonawcy pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 3 czyli nr NIP); 3. nr uprawnień kierownika pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 4); 4. powierzchnia obszaru objętego pracą geodezyjną (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. a); 5. data wpływu zgłoszenia pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. b); 6. data wpływu zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. f); 7. data sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. g). Starosta 14 lipca 2025 r. odpowiedział na powyższy wniosek. Uznał, że wnioskowane dane dotyczące udostępnienia z rejestru prac geodezyjnych w zakresie identyfikatora wykonawcy i numeru uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych, nie stanowią informacji publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W pozostałym zakresie informacja została udostępniona. W odpowiedzi na kolejne pismo skarżącego dotyczące udostępnienia informacji publicznej, Starosta wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 14 lipca 2025 r. Skarżący 29 lipca 2025 r. wniósł skargę na bezczynność Starosty, podnosząc zarzuty naruszenia: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. W związku z powyższym wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni od uprawomocnienia się orzeczenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący stwierdził, że jego wniosek dotyczy informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Podkreślił, że udostępnił informacje na wniosek skarżącego w zakresie, w jakim stanowią informację publiczną. Natomiast co do wskazania identyfikatorów wykonawców i numerów uprawnień zawodowych kierowników prac geodezyjnych ocenił, że dotyczą działalność prywatnych przedsiębiorców i nie stanowią informacji publicznej, ponieważ nie są związane z funkcjonowaniem organu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której w ustawowo określonym terminie nie podejmie on w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Skarżący złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej 30 czerwca 2025 r., zatem czternastodniowy termin na udostępnienie informacji publicznej upłynął 14 lipca 2025 r. Starosta udostępnił w części żądane informacje, co nie było kwestionowane przez skarżącego. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy wskazanie identyfikatora wykonawcy i numeru uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych stanowi informację publiczną. Dostęp do informacji publicznej jest jednym z mechanizmów gwarantujących transparentności działalności organów władzy publicznej. Wskazane uprawnienie ma źródło konstytucyjne. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Dotyczy zatem tylko przejawów działalności organu w zakresie dotyczącym spraw publicznych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Otwarty katalog informacji publicznych wyrażono w art. 6 u.d.i.p. Wniosek skarżącego obejmuje dane z rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych, o których mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. 2021 r., poz. 820; dalej jako: Rozporządzenie). Dane te są pozyskiwane do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w wyniku realizacji prac geodezyjnych lub prac kartograficznych oraz działań organu prowadzącego ten zasób (§ 6 pkt 1-2). Na podstawie § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych obejmuje prace geodezyjne zgłoszone zgodnie z art. 12 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2024 r., poz. 1151; dalej jako: p.g.k. lub Prawo geodezyjne i kartograficzne), jak i prace geodezyjne lub kartograficzne realizowane na podstawie umowy, o której mowa w art. 40a ust. 2 pkt 3 p.g.k. Wskazana dokumentacja – podlegająca włączeniu do rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych – nie jest sporządzana w związku z wykonywaniem władzy publicznej przez organ administracji. Dokumentacja ta nie jest również wykorzystywana w procesie decyzyjnym w ramach zadań mieszczących się w pojęciu sprawowania władzy publicznej – w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji. Dopiero informacje z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mają charakter informacji publicznych, jako dane pochodzące z rejestru publicznego. Złożenie opracowań do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dotyczy indywidualnej działalności wykonawcy prac przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego wykonawca prac geodezyjnych wykonał prace geodezyjne. Złożenie opracowań do zasobu geodezyjnego i kartograficznego kończy się czynnością właściwego organu, poprzez przyjęcie lub zwrot wyników pracy zgłaszanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jedynie w określonych sytuacjach organ wydaje decyzję administracyjną, co regulują przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego (por. wyrok WSA w Poznaniu z 19 lutego 2025 r., sygn. IV SAB/Po 181/24). Podzielić należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w wyroku z 2 października 2024 r., sygn. akt III OSK 92/23, że dane dotyczące dat zgłoszonych prac, dat ich przyjęcia oraz ilość protokołów weryfikacji odnoszą się do konkretnego przedsiębiorcy. Są to więc informacje dotyczące rozmiaru prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. NSA trafnie wskazał, że porównanie ilościowe zgłoszeń, przyjęć i protokołów weryfikacji umożliwia wyciągnięcie wniosków co do jakości wykonywanych robót geodezyjnych, które nie mają charakteru informacji publicznej, gdyż nie dotyczą jakiejkolwiek sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.i.d.p. Nie stanowią także jakiejkolwiek informacji o funkcjonowaniu i działalności organu władzy publicznej. W realiach niniejszej sprawy należy podkreślić, że sporna jest jedynie kwestia, czy identyfikator wykonawcy i numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych stanowi informację publiczną. Żądane przez skarżącego informacje nie dotyczą sprawy publicznej. Informacje dotyczące prowadzonej przez organ indywidualnej sprawy, czy spraw danego przedsiębiorcy związanych z wykorzystaniem dokumentacji geodezyjnej, nie mają charakteru informacji publicznej wyłącznie z tego względu, że do kompetencji organu władzy publicznej należy weryfikacja wyników zgłoszonych prac geodezyjnych (art. 12b ust. 1 p.g.k.) i ich przyjęcie do państwowego zasobu tych prac (art. 12b ust. 4 p.g.k.). Zauważyć należy, że nie każde działanie organu publicznego jest sprawą publiczną, ponieważ nie każde z nich realizuje zadanie publiczne lub służy bezpośrednio celom publicznym. Organ trafnie podkreślił, że uzyskanie żądanej informacji prowadzi wyłącznie do uzyskania informacji o charakterze prywatnym, dotyczącym prowadzonej działalności gospodarczej przez konkretne, zidentyfikowane podmioty. Nie jest to informacja publiczna. W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma również to, że prawo geodezyjne i kartograficzne kształtuje szczególny sposób udostępniania danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (por. m. in. wyroki NSA: z 29 września 2023 r., sygn. akt III OSK 3047/21, z 17 października 2023 r., sygn. akt III OSK 1622/22). Sposób i tryb udostępnienia oraz wymiany materiałów zasobu przewiduje § 12 ust. 2 Rozporządzenia. W świetle tych rozważań, przyjęcie, że żądane przez skarżącego dane nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. ma uzasadnienie systemowe. Strona nie może bowiem w trybie dostępu od informacji publicznych uzyskać danych, które tworzą rejestry i ewidencje podlegające szczególnym reżimom prawnym i których udostępnienie w trybie u.d.i.p. nie jest możliwe. Stanowisko Starosty należało w pełni zaaprobować. Skoro żądana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej, zatem nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W takiej sytuacji organ jedynie informuje wnioskodawcę, że wniosek nie obejmuje informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej, co Starosta uczynił z zachowaniem ustawowego terminu. Odnosząc się końcowo do powoływanego przez skarżącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 27 marca 2025 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 215/24 należy podkreślić, że organy nie są związane treścią orzeczenia wydanego w innej sprawie. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela stanowiska wyrażonego w powyższym wyroku, czemu dano wyraz w poczynionych wyżej rozważaniach. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.