II SAB/Lu 111/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Zarządu Nieruchomości Komunalnych w przedmiocie wydania piwnicy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Zarządu Nieruchomości Komunalnych w przedmiocie wydania piwnicy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca podpisała umowę najmu lokalu mieszkalnego Nr [...] przy ul. [...] w [...] , który objęła w posiadanie protokołem zdawczo-odbiorczym w dniu 2 lipca 2015 r. W żadnym z wyżej wymienionych dokumentów nie została wymieniona piwnica jako pomieszczenie przynależne do przedmiotowego lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione (decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4). Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cyt. ustawy) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami. Przedmiotowa sprawa ma charakter cywilny, nie jest związana z wydaniem wadliwej decyzji administracyjnej, nie wykazuje żadnych cech stosunku adminstracyjnoprawnego. Jej załatwienie nie może nastąpić metodą wiążącego rozstrzygnięcia organu administracji, przy wykorzystaniu sfery władztwa przyznanego określoną normą prawną. Spór pomiędzy podmiotem, a organem administracji, który nie dotyczy sfery władztwa (imperium), lecz sfery majątkowej (dominium), gdzie oba podmioty występują na zasadzie równości i braku podporządkowania, podlega wyłącznie kognicji sądu powszechnego, a nie sądu administracyjnego. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy skargę należało odrzucić.