II SAB/Lu 12/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Ref. Małgorzata Poniatowska-Furmaga, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2005 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku oddala skargę. T. W. w dniu 11 stycznia 2005 r. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na niezałatwieniu jej wniosku z dnia 30 grudnia 2004r. o zmianę lub uchylenie decyzji z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w części przyznającej dodatek do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem syna M. W. do miejscowości, w której znajduje się jego szkoła, w kwocie 40 zł miesięcznie na okres od 1 września 2004r. do 30 czerwca 2005r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...]stycznia 2005r. Nr [...] uwzględnił wniosek T. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 35 kpa organy administracyjne zobowiązane są do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – w ciągu dwóch miesięcy. Jeżeli termin określony w tym przepisie dla załatwienia sprawy nie może być dotrzymany, organ ma obowiązek zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa). Istotą skargi na bezczynność organu administracji jest brak rozstrzygnięcia sprawy przez ten organ i żądanie, by Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zobowiązał organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności pozwalające na stwierdzenie, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej pozostał bezczynnym i nie rozstrzygnął sprawy w określonym przepisami kpa terminie. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca, będąca od kilku lat podopieczną Ośrodka Pomocy Społecznej, w dniu 15 września 2004 r. złożyła wniosek o przyznanie jej zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, dołączając zaświadczenie ze szkoły syna M. potwierdzające podjęcie przez niego nauki w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych w L.. Uwzględniając ten wniosek Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] przyznał T. W. zasiłek rodzinny oraz dodatki: z tytułu samotnego wychowania dziecka, z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, a także na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła. W dniu 30 grudnia 2004r. T. W. złożyła do organu I instancji wniosek o uchylenie lub zmianę powyższej decyzji, podnosząc, że od dnia 1 stycznia 2005r. syn będzie dojeżdżał do szkoły w L. bezpłatnie. Uwzględniając wniosek skarżącej Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] stycznia 2005r., Nr [...] uchylił z dniem 1 stycznia 2005r. decyzję własną z dnia [...] września 2004r. w części dotyczącej dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła M. W.. Tym samym organ ten, wbrew zarzutom skarżącej nie pozostawał bezczynnym. Mając to na względzie należało skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.