II SAB/Lu 123/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę (datowaną na dzień 13 lipca 2016 r.) na bezczynność Prezesa Sądu polegającą na nierozpoznaniu wniosków skarżącego z dnia 4 czerwca 2014 r. oraz z dnia 18 maja 2016 r. o udzielenie informacji publicznej - "czy należy się zwrot opłaty zryczałtowanej 300 zł od złożonego prywatnego aktu oskarżenia, który został cofnięty...". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Sąd ustalił, że postępowanie w powyższej sprawie toczyło się już przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 410/14, w której wyrokiem z dnia 5 listopada 2015 r. skarga została oddalona. Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 8 grudnia 2015 r., co oznacza, że w dacie wszczęcia postępowania w sprawie niniejszej, postępowanie w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 410/14 zostało już prawomocnie osądzone. Zatem tożsamość stron i przedmiotów postępowania w obu sprawach (II SAB/Lu 410/14 i II SAB/Lu 123/16) powoduje konieczność odrzucenia skargi w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 123/16, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 powyższej ustawy. Dodatkowo należy wskazać, że Sąd przyjął, biorąc pod uwagę treść powołanego w skardze wniosku z dnia 18 maja 2016 r., że stanowi on w istocie ponaglenie w sprawie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 4 czerwca 2014 r., która została już prawomocnie osądzona. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.