II SAB/Lu 124/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Asesor sądowy Maciej Gapski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2024r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Starosta dopuścił się bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku J. M. z 1 lipca 2024r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Starosty do załatwienia wniosku; IV. zasądza od Starosty na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. M. skierował w dniu 19 sierpnia 2024r. /data wpływu/ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z 1 lipca 2024r. o udzielenie mu (drogą mailową na wskazany adres) informacji publicznej tj. "informacji o działaniach zrealizowanych i zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drogach gminnych na terenie Ś. od 1 maja 2024 r. oraz elektronicznej wersji dokumentów wytworzonych, otrzymanych oraz wysłanych w związku z tymi działaniami w tym samym okresie". W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że po wpłynięciu skargi tj. 21 sierpnia 2024r. przekazano skarżącemu sporną informację, a zatem zachodzi przesłanka umorzenia postępowania. Organ wskazał, że wniosek z 1 lipca 2024r. został dołączony do sprawy dotyczącej innego wniosku skarżącego z 13 stycznia 2024r. o przeprowadzenie weryfikacji oznakowania na drogach gminnych m. Ś., którą zajmuje się Wydział Komunikacji, Transportu i Drogownictwa Starostwa Powiatowego w L.. W ramach tej sprawy skarżącemu udzielono odpowiedzi drogą mailową w dniu 4 kwietnia 2024r., ponadto zwrócono się [jak wynika z akt – w dniu 29 kwietnia 2024r.] do zarządcy drogi gminnej, aby podjął działania poprawiające stan oznakowania na wskazanym obszarze. W odpowiedzi z Urzędu Gminy W. [z 22 maja 2024r.] oznajmiono, że działania wymagają nakładów finansowych, które nie zostały ujęte w obecnym budżecie gminy. W dniu 19 czerwca 2024r. została przeprowadzona kontrola oznakowania dróg Gminy W., w wyniku której skierowano do zarządcy drogi stosowne zalecenia [pismo z 24 czerwca 2024r.] Do odpowiedzi na skargę organ dołączył wydruki korespondencji elektronicznej: wniosek skarżącego z 1 lipca 2024r. i odpowiedź organu z 21 sierpnia 2024r. obejmującą dokumenty dotyczące "weryfikacji organizacji ruchu na drogach gminnych: 1) wniosek do UG W. skorelowany z mailem skarżącego z 13 stycznia 2024r., 2) odpowiedź z UG W. , 3) protokół i zalecenia z kontroli oznakowania dróg gminnych, przeprowadzonej w czerwcu 2024r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. Przy badaniu zasadności takiej skargi Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili orzekania. W niniejszej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.". Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy, przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek. Bezspornie Starosta jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, zaś objęte wnioskiem skarżącego informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W świetle powyższego, Starosta powinien był załatwić przedmiotowy wniosek w trybie i terminie przewidzianym w u.d.i.p. Stosownie do przepisów tej ustawy - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) (...) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W niniejszej sprawie Starosta załatwił wniosek skarżącego udostępniając mu żądaną dokumentację, nastąpiło to jednak z opóźnieniem i już po skierowaniu (i w wyniku skierowania) do Sądu skargi na bezczynność. W związku z tym należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku - stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i jednocześnie stwierdzić bezczynność organu (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd uznał przy tym, że bezczynność Starosty nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż udostępnił informację po otrzymaniu skargi. W związku ze stwierdzeniem bezczynności, zasadny okazał się natomiast wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (wpisu od skargi) stosownie do art. 200 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.