II SAB/Lu 126/14
WyrokWSA w Lublinie2015-01-27
Skład orzekający: Witold Falczyński, Grażyna Pawlos-Janusz, Krystyna Sidor
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o świadczenia z pomocy społecznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi na bezczynność?Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o świadczenia z pomocy społecznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi na bezczynność, a jego zachowanie nie nosiło cech lekceważenia obowiązków ustawowych. W takiej sytuacji, wobec wydania decyzji po wniesieniu skargi, postępowanie w przedmiocie bezczynności staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2013 r. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że wydał decyzje załatwiające wniosek po jego wniesieniu. Przedstawił również szczegółowy przebieg postępowania, wskazując na próby przeprowadzenia wywiadu środowiskowego i wezwania do przedłożenia dokumentów.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził, że bezczynność Wójta Gminy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej I. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie.
Z. W. wniósł w dniu 17 lutego 2014r. skargę na bezczynność Wójta Gminy .... polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ jego wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej m.in. wniosku z dnia 30 grudnia 2013r. o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych i pomocy na dożywianie.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy ...wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w dniu ... wydał decyzje załatwiające wniosek z dnia 30 grudnia 2013r.: decyzją nr .... przyznał Z. W. pomoc na dożywianie w wysokości 50 zł miesięcznie w okresie od 1 stycznia 2014r. do 30 kwietnia 2014r., decyzją nr ... odmówił przyznania usług opiekuńczych, natomiast decyzją nr ... odmówił przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.
Wójt Gminy ...przedstawił również przebieg postępowania.
Wskazał, że pismem z dnia 9 stycznia 2014r. poinformował Z. W. i jego żonę T. W. o terminie wywiadu środowiskowego w dniu 14 stycznia 2014r.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014r. organ odmówił wyłączenia pracowników socjalnych od rozpoznania sprawy nr ...
W dniu 14 stycznia 2014r. usiłowano przeprowadzić wywiad środowiskowy, jednak nikt nie otworzył drzwi.
Postanowieniami z dnia 16 stycznia 2014r. organ odmówił wyłączenia pracowników socjalnych od rozpoznania spraw nr ...
Pismem z dnia 16 stycznia 2014r. organ ponownie poinformował Z. W. i jego żonę o wywiadzie środowiskowym w dniu 23 stycznia 2014r., jednak wywiadu nie udało się przeprowadzić, gdyż mieszkanie było zamknięte.
Pismem z dnia 28 stycznia 2014r. organ ponownie poinformował Z. W. i jego żonę o terminie wywiadu w dniu 6 lutego 2014r., a pismem z dnia 30 stycznia 2014r. przedłużył termin załatwienia spraw do dnia 24 lutego 2014r. wzywając Z. W. do przedłożenia niezbędnych dokumentów.
W dniu 6 lutego 2014r. przeprowadzono wywiad środowiskowy z T. W., a w dniu 7 lutego 2014r. Z. W. złożył pismo dotyczące wywiadu. Następnie pismem z dnia 13 lutego 2014r. organ wezwał go do przedłożenia dowodów niezbędnych do podjęcia decyzji.
W dniu ... organ wydał decyzje załatwiające wniosek z dnia 30 grudnia 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżący Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy ...polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 30 grudnia 2013r.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu ...., a więc już po wniesieniu skargi, organ wydał decyzję w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 30 grudnia 2013r.
Pomimo zatem, iż w dacie wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, bezprzedmiotowe stało się zobowiązywanie organu do załatwienia tego wniosku, wobec czego Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Jednocześnie, Sąd ustalając, że w dniu wniesienia skargi bezczynność istniała i mając na uwadze wymóg sformułowany w zdaniu drugim art. 149 P.p.s.a oraz orzecznictwo sądów administracyjnych (por. postan. NSA z dnia 13 listopada 2012r., I OSK 2626/12; wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2013r., I OSK 2325/12; postan. NSA z dnia 31 stycznia 2013r., I OSK 86/13) – stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy ustawy; o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło