II SAB/Lu 128/13
PostanowienieWSA w Lublinie2013-04-03
Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność polegającą na nieprzekazaniu akt organowi przez organ administracji publicznej mieści się w kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Czynność polegająca na przekazaniu akt organowi administracji publicznej pozostaje poza zakresem kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 PPSA. W związku z tym skarga na niedokonanie tej czynności jest niedopuszczalna i jako taka, w świetle art. 247 PPSA, jest oczywiście bezzasadna, co skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania akt organowi w związku ze skargą dotyczącą decyzji administracyjnej. W skardze zawarto również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono Z. W. przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania akt organowi w sprawie skargi z dnia [...] stycznia 2013 r. dotyczącej decyzji nr [...]; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić Z. W. przyznania prawa pomocy.
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na "nieprzekazaniu całości akt" organowi w związku ze skargą z dnia [..] stycznia 2013 r. dotyczącej decyzji nr [...]. W skardze został zawarty również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 powyższej ustawy. Czynność polegająca na "przekazaniu akt" pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego uregulowaną w art. 3 § 2 niniejszej ustawy, dlatego też i skarga na niedokonanie tej czynności jest niedopuszczalna.
W okolicznościach sprawy skargę należy uznać za oczywiście bezzasadną i nawet pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd odstąpił od przesłania skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności.
Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło