II SAB/Lu 128/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania akt organowi w sprawie skargi z dnia 15 stycznia 2013r. o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji nr [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez Z. W. jest bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania akt Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu dotyczących skargi z dnia 15 stycznia 2013r. o wznowienie postępowania w sprawie decyzji nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzeczenia w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 powołanego przepisu, tj. w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). W świetle powyższego skarga na bezczynność organu administracji dopuszczalna jest w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Czynność polegająca na "przekazaniu akt skargi o wznowienie postępowania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego" pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego uregulowaną w art. 3 § 2 niniejszej ustawy. W związku z tym skarga na niedokonanie tej czynności jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt I OZ 1605/06 – nie publ.). Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia