II SAB/Lu 129/13
PostanowienieWSA w Lublinie2013-04-03
Skład orzekający: Maria Wieczorek-Zalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu polegającą na nieprzekazaniu akt organowi w sprawie skargi dotyczącej decyzji administracyjnej jest dopuszczalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Czynność polegająca na przekazaniu akt organowi pozostaje poza zakresem kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA, co czyni skargę na niedokonanie tej czynności niedopuszczalną. W związku z tym, skarga jest oczywiście bezzasadna, co stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 PPSA.Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nieprzekazaniu akt organowi w związku ze skargą dotyczącą decyzji administracyjnej. Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i oczywiście bezzasadną.Rozstrzygnięcie
Odmówiono Z. W. przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania akt organowi w sprawie skargi z dnia [...] stycznia 2013 r. dotyczącej decyzji nr [...]; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić Z. W. przyznania prawa pomocy.
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na "nieprzekazaniu całości akt" organowi w związku ze skargą z dnia [...] stycznia 2013 r. dotyczącej decyzji nr [...]. W skardze został zawarty również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 powyższej ustawy. Czynność polegająca na "przekazaniu akt" pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego uregulowaną w art. 3 § 2 niniejszej ustawy, dlatego też i skarga na niedokonanie tej czynności jest niedopuszczalna.
W okolicznościach sprawy skargę należy uznać za oczywiście bezzasadną i nawet pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd odstąpił od przesłania skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności.
Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło