II SAB/Lu 13/07
WyrokWSA w Lublinie2007-05-10
Skład orzekający: Witold Falczyński, Ewa Ibrom, Maciej Kierek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję dotyczącą wniosku strony, mimo że strona uważa, iż decyzja ta nie rozstrzygnęła jej wniosku w sposób właściwy?Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję rozstrzygającą wniosek strony, nawet jeśli strona uważa, że decyzja ta nie odnosi się do jej wniosku w sposób właściwy lub nie przyznaje świadczenia w oczekiwanej wysokości. W sytuacji, gdy organ wydał decyzję, która została następnie utrzymana w mocy przez organ odwoławczy, zarzut bezczynności jest nieuzasadniony, ponieważ organ podjął wymagane czynności i wydał akt administracyjny.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej, zarzucając brak wydania decyzji w sprawie jego wniosku o zasiłek okresowy. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że wydał decyzję przyznającą pomoc T. W. (matce skarżącego), która w uzasadnieniu odnosiła się również do wniosku skarżącego. Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy i uznał zażalenie skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. Skarżący podnosił również, że jego zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zostało rozpatrzone.Rozstrzygnięcie
Oddalenie skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maciej Kierek, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi G.S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) [...] złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
W dniu [...]grudnia 2006 r. M. W. złożył za pośrednictwem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność tego organu. W skardze zarzucił, iż w dniu [...]grudnia 2005 r. złożył wniosek o zasiłek okresowy z powodu braku możliwości zatrudnienia i jak dotąd Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie wydał w tej sprawie orzeczenia. Ponadto skarżący podniósł, iż w dniu [...] kwietnia 2006 r. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie, które nie zostało również rozpatrzone.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej nieuwzględnienie jako oczywiście bezzasadnej i wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...]grudnia 2005 r., który wpłynął do Urzędu Gminy w dniu [...] grudnia 2005 r., M. W. i zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej o świadczenie na bytowanie, uzasadniając wniosek brakiem możliwości zatrudnienia. Wniosek ten wpłynął do organu pierwszej instancji wraz z wnioskami matki M. W. - T.W. z dnia [...]grudnia 2005 r. i z dnia [...] grudnia 2005 r. o przyznanie świadczeń celowych oraz o przyznanie usług opiekuńczych.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej podkreślił, iż w chwili składania wniosków M. W. i T. W. prowadzili wspólne gospodarstwo domowe.
Rozpatrując powyższe wnioski organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...] przyznał T. W. pomoc w postaci zasiłku celowego w wysokości [...]
W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, iż dotyczy ona także wniosku
M. W.z dnia [...]grudnia 2005 r.
Od tej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyła T. W. Organ drugiej instancji decyzją [...] z dnia [...]marca 2006 r. utrzymał w całości powyższą decyzję z dnia [...]grudnia 2005 r.
Postanowieniem z dnia [...]maja 2006 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując zażalenie M. W. z dnia [...] kwietnia 2006 r., które wpłynęło do Kolegium [...]kwietnia 2006 r., na nie załatwienie w terminie wniosku z dnia [...]grudnia 2006 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione. W ocenie organu odwoławczego nie można mówić o bezczynności organu pierwszej instancji przy rozpatrywaniu powyższego wniosku, skoro organ ten wydał w sprawie decyzję w ustawowym terminie, to jest w dniu [...] grudnia 2005 r.
Ponadto organ pomocy społecznej wskazał, iż sprawa w przedmiocie nie załatwienia wniosku M. W. z dnia [...]grudnia 2006 r. była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt. II SAB/Lu 14/06, skargę w przedmiocie bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej odrzucił, zaś postanowieniem z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II SO/Lu 23/06, odmówił wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny z powodu nie przekazania do Sądu skargi w sprawie wniosku z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie zasiłku okresowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.
Skarżący zarzuca organowi administracji publicznej bezczynność polegającą na nie wydaniu decyzji w sprawie jego wniosku o zasiłek okresowy.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, w dniu [...] grudnia 2005 r. skarżący złożył w Urzędzie Gminy [...] pismo o treści: "Wniosek o świadczenie - brak możliwości zatrudnienia – na bytowanie." Skarżący nie złożył zatem wniosku o zasiłek okresowy, lecz bardzo lakonicznie sformułowany wniosek o świadczenie z zakresu pomocy społecznej.
Należy dodać, że wniosek ten przekazany został w dniu [...] grudnia 2005 r. Ośrodkowi Pomocy Społecznej. Tego samego dnia do Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynął wniosek matki skarżącego – T. W. o świadczenia m.in. na: opłacenie prądu, opał, opłatę za podłączenie prądu i kuchenkę spirytusową, a w dniu [...] grudnia 2005 r. wpłynął kolejny wniosek T. W. "o świadczenie zgodne z dowodami medycznymi – pomoc". Wszystkie te wnioski są wnioskami z zakresu pomocy społecznej.
Zadania w zakresie pomocy społecznej i zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej określa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zmianami), powoływana w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa".
W myśl przepisu art. 2 ust. 1 ustawy pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Natomiast stosownie do przepisu art. 3 ust. 1 ustawy pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy (ust. 3).
Przez rodzinę nakazuje ustawa rozumieć osoby spokrewnione lub nie spokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące (art. 6 pkt. 14).
Zważywszy, że T.W. i M.W. w dacie składania wymienionych wyżej wniosków wspólnie zamieszkiwali i prowadzili wspólnie gospodarstwo domowe, prawidłowe było zakwalifikowanie przez organ pomocy społecznej wniosków M. W. i T. W. jako wniosków o pomoc dla rodziny, a w konsekwencji przyznanie im obojgu pomocy decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...]. Wprawdzie w części wstępnej decyzji nie wymieniono wniosku M. W. z dnia [...] grudnia 2005 r., wskazano jednak ten wniosek, (datowany [...] grudnia 2005 r.) w uzasadnieniu decyzji. Stosownie do przepisu art.107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego uzasadnienie decyzji jest obowiązkowym składnikiem decyzji, mającym na celu wyjaśnienie rozstrzygnięcia i stanowi wraz z rozstrzygnięciem oraz pozostałymi elementami decyzji jedną całość. Nie budzi zatem wątpliwości, że w sprawie z wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2005 r. (data wpływu: [...] grudnia 2005 r.) organ pomocy społecznej rozstrzygnął w decyzji z dnia [...]grudnia 2005 r. Decyzja ta była przedmiotem kontroli Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało ją w mocy decyzją z dnia [...] marca 2006 r. ([...]). Z uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji również wynika, że decyzja z dnia [...] grudnia 2005 r. dotyczy kilku wniosków, w szczególności wniosku złożonego przez M.W. w dniu [...]grudnia 2005 r.
W tej sytuacji zarzut bezczynności organu jest nieuzasadniony. Organ administracji publicznej podjął bowiem czynności w sprawie i wydał decyzję w oparciu o przepisy ustawy o pomocy społecznej. Przyznany decyzją z dnia [...]grudnia 2005 r. zasiłek celowy w kwocie [...]zł jest stosownie do przepisu art. 39 ust. 2 ustawy świadczeniem mającym na celu zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej. Wniosek skarżącego złożony w dniu [...] grudnia 2005 r. dotyczył "świadczenia na bytowanie".
Podkreślić należy, że postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie M.W. na nie załatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione, wskazując dodatkowo na fakt przyznania T. W. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. na okres od dnia [...] listopada 2005 r. do dnia [...] grudnia 2005 r. zasiłku okresowego, który stosownie do przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy przysługuje rodzinie, a więc wspólnie gospodarującym i mieszkającym T. i M. W.
Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn. zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło