II SAB/Lu 135/16
WyrokWSA w Lublinie2017-01-11
Skład orzekający: Jerzy Dudek, Joanna Cylc-Malec, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej (Wojewody) w przedmiocie udostępnienia akt administracyjnych jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia (ministra)?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności Wojewody w przedmiocie udostępnienia akt, organem wyższego stopnia jest właściwy minister, do którego powinno zostać złożone zażalenie. Niezłożenie takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Skarżący E. K. wniósł skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia akt sprawy administracyjnej dotyczącej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Wniosek o udostępnienie akt został złożony za pośrednictwem platformy e-PUAP. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując na możliwość zapoznania się z aktami i brak odpowiedzi skarżącego na pisma, a także na fakt, że dokumenty znajdują się w sądzie. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę jako niedopuszczalną z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia akt administracyjnych sprawy I. zobowiązuje Wojewodę do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] r. w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Wojewody nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
E. K. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody L. w przedmiocie wniosku z dnia [...] r. o udostepnienie akt postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że przedmiotowy wniosek złożył za pośrednictwem platformy e-PUAP, żądając dostępu do akt sprawy w systemie teleinformatycznym albo nadesłania akt sprawy do Delegatury L. Urzędu Wojewódzkiego w Z..
Końcowo wyjaśnił, że do dnia wniesienia skargi nie udostępniono mu akt sprawy.
W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej oddalenie i przedstawił tok postępowania w sprawie. Podniósł, że na każdym etapie postępowania informował skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, zaś skarżący nie odpowiadał na adresowane do niego pisma.
Ponadto, jak wyjaśnił organ odwoławczy, dokumenty, których udostępnienia domaga się skarżący, zostały przekazane do wojewódzkiego sądu Administracyjnego i do chwili obecnej nie zostały zwrócone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia [...] r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Z art. 73 § 1 i 3 k.p.a. wynika, że strona postępowania administracyjnego ma prawo dostępu do akt tego postępowania, również w systemie teleinformatycznym. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest zatem rozpoznanie żądania strony w tym zakresie albo poprzez udostępnienie akt sprawy, albo odmowę ich udostepnienia.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie rozpoznał wniosku skarżącego E. K. o udostępnienie akt sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] r., znak: [...]
W myśl art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.
Jednakże stosownie do treści art. 37 § 1 p.p.s.a., przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie toku instancji administracyjnej.
W niniejszej sprawie sąd błędnie przyjął, że skarżący, składając do wojewody wniosek o usuniecie naruszenia prawa, wyczerpał środki zaskarżenia, jakie przysługiwały mu w toku instancji.
Zgonie bowiem z treścią art. 37 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia.
Skoro w myśl art. 17 pkt 2 k.p.a., organem wyższego stopnia wobec wojewody jest właściwy minister, to przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność wojewody jest uprzednie złożenie zażalenia na bezczynność do ministra, czego skarżący w niniejszej sprawie nie uczynił.
Stanowi to podstawę do odrzucenia skargi w oparciu o dyspozycję art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło