II SAB/Lu 138/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. E. Ł. w dniu 22 marca 2013 r. złożyła skargę do Sądu na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym w dniu 15 maja 2013 r., skarżąca oświadczyła, że wnosi o umorzenie postępowania oraz cofa zawarty w skardze wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści pism procesowych skarżącej w istocie wynika, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się dla niej bezprzedmiotowe, w związku z czym wycofuje ona wniesioną skargę wraz z zawartym w niej wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 60 zd. 2 P.p.s.a., w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie należało umorzyć. Wobec cofnięcia przez skarżącą wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, bezprzedmiotowe stało się również orzekanie w przedmiocie tego wniosku. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.