II SAB/Lu 14/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia [...] r. dotyczącej zasiłku celowego na bieżące potrzeby we [...] r. oddala skargę. W dniu 22 stycznia 2010 r. A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpatrzeniu jego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta P. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z dnia 10 listopada 2009 r.(znak [...]), dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze od dnia 2 grudnia 2009 r. zwleka z rozpatrzeniem jego odwołań od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wyjaśniając, iż odwołanie od wskazanej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji Kolegium rozpatrzyło decyzją z dnia 15 stycznia 2010 r. (nr [...]), którą utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżący A. J. złożył w dniu 2 grudnia 2009 r. odwołanie od decyzji z dnia 10 listopada 2009 r. (znak [...]), wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta P. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Odwołanie to wraz z aktami sprawy zostało przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu nie w dniu 14 grudnia 2010 r. (data wpływu do Kolegium). Zgodnie z przepisem art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie rozpoznało odwołanie A. J. w dniu 15 stycznia 2010 r. Decyzją z dnia 15 stycznia 2010 r. (nr [...]) Kolegium utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Odwołanie zostało zatem rozpoznane, aczkolwiek z nieznacznym naruszeniem terminu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. W tej sytuacji skarga na bezczynność, wniesiona w dniu 22 stycznia 2010 r., a więc po wydaniu decyzji w sprawie, jest nieuzasadniona. Odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego został wprawdzie doręczony skarżącemu w dniu 1 lutego 2010 r., a więc już po wniesieniu skargi do Sądu, nie daje to jednak podstaw do uwzględnienia skargi. Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 149 ustawy uwzględnienie skargi na bezczynność polega na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W przypadku, gdy sprawa załatwiana jest w drodze decyzji administracyjnej uwzględnienie skargi polega na zobowiązaniu organu do wydania decyzji. Wobec tego, że organ odwoławczy rozpoznał odwołanie i wydał decyzję, nie ma podstaw do zobowiązywania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wydania decyzji. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy.