II SAB/Lu 14/14
WyrokWSA w Lublinie2014-12-02
Skład orzekający: Jerzy Dudek, Jacek Czaja, Grażyna Pawlos-Janusz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję administracyjną przed wniesieniem skargi na bezczynność, a skarżący nie wykazał swojego interesu prawnego w sprawie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję administracyjną przed wniesieniem skargi na bezczynność. Ponadto, skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje stronie postępowania administracyjnego, która musi wykazać swój indywidualny interes prawny, a nie jedynie interes faktyczny lub sąsiedzki.Stan faktyczny
Skarżący F. O. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w sprawie kontroli legalności robót budowlanych wykonanych w mieszkaniu nr 7. Skarżący zarzucił organowi brak podjęcia działań i niepowiadomienie o przedłużeniu terminu. PINB wniósł o oddalenie skargi, wskazując na przebieg postępowania. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi na bezczynność.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na bezczynność.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2014 r. sprawy ze skargi F. O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie kontroli legalności i zgodności z przepisami prowadzonych robót budowlanych oddala skargę.
F. O. wniósł w dniu 19 grudnia 2013 r. skargę (uzupełnioną pismem procesowym z dnia 17 marca 2014 r.) na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie robót budowlanych wykonywanych przez E. i D. małżonków K. w mieszkaniu nr 7 w budynku przy ulicy [...] nr 27 w [...]. Skarżący podkreślił, że do dnia złożenia skargi organ ten nie podjął żadnych działań celem wyjaśnienia niniejszej sprawy jak również nie powiadomił skarżącego o konieczności wydłużenia terminu zakończenia postępowania w tej sprawie. W związku z tym skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wyjaśnienia, czy wymiana warstw podłogowych we wskazanym wyżej mieszkaniu została wykonana zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, to jest, czy strop posiada wymaganą izolacyjność akustyczną.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie. Organ opisał szczegółowo przebieg postępowania i wskazał, że nie można zarzucić bezczynności w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 3 czerwca 2008 r. do PINB w [...] wpłynął wniosek skarżącego z dnia 2 czerwca 2008 r. dotyczący remontu i niewłaściwego użytkowania przez E. i D. K. lokalu mieszkalnego nr 7 w budynku wielorodzinnym przy ulicy [...] nr 27 w [...] (k. 1 akt administracyjnych).
PINB w [...] postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008 r., nr [...], przekazał wspomniany wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] celem załatwienia według właściwości.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia 30 lipca 2008r., nr [...], uchylił powyższe postanowienie.
W toku ponownie prowadzonego postępowania w dniu 3 września 2008 r. pracownicy organu pierwszej instancji przeprowadzili oględziny opisanego lokalu mieszkalnego. O oględzinach tych organ nie powiadomił skarżącego, albowiem pismem z dnia 21 sierpnia 2008 r., nr [...], poinformował go, że w ocenie PINB nie jest on stroną w sprawie robót budowlanych wykonanych we wskazanym lokalu mieszkalnym i nie będzie informowany z urzędu o działaniach organu nadzoru budowlanego w tej sprawie.
Podczas oględzin z dnia 3 września 2008 r. ustalono, że E. i D. K. wykonali roboty budowlane, po uzyskaniu ustnej zgody Spółdzielni Mieszkaniowej w [...], które polegały na: wymianie podłóg z płyty paździerzowej na płytki ceramiczne na dodatkowej zbrojonej wylewce cementowej (około 2 cm) w pomieszczeniu kuchni i przedpokoju, wymianie okładzinowych płytek ceramicznych na ścianach w pomieszczeniu łazienki i ubikacji, demontażu ścianki działowej z płyt gipsowo-kartonowych pomiędzy pokojami, częściowej wymianie przewodów instalacji wodno-kanalizacyjnej i elektrycznej oraz malowaniu pomieszczeń. Stwierdzono również, że przedmiotowy remont nie dotyczył elementów konstrukcyjnych budynku, a jedynie polegał na zmianie układu pomieszczeń poprzez wyburzenie ścianki działowej, wymianę warstw podłogowych oraz poprawiających estetykę lokalu nr 7. Zarządca obiektu przedłożył książkę obiektu budynku mieszkalnego z aktualnymi wpisami z okresowych przeglądów potwierdzającymi właściwy stan techniczny budynku.
PINB w [...] uznając, że wskazane wyżej roboty stanowiły bieżącą konserwację i nie wymagały zgłoszenia w organie administracji architektoniczno-budowlanej, nie podjął dalszych działań w sprawie i nie wydał w sprawie decyzji administracyjnej.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r., nr [...], [...]WINB w [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] dodatkowy trzydziestodniowy termin załatwienia sprawy dotyczącej robót budowlanych wykonanych przez inwestorów w przedmiotowym mieszkaniu (k. 25 akt administracyjnych).
Pismem z dnia 2 grudnia 2008 r. PINB w [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wskazanych wyżej robót strony tego postępowania, to jest E. i D. K. oraz Spółdzielnię Mieszkaniową w [...] (k. 26 akt administracyjnych).
Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji w dniu 16 grudnia 2008 r. wydał decyzję nr [...] nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych związanych z remontem mieszkania nr 7 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] 27 w [...] (k. 29 akt administracyjnych).
Od decyzji tej żadna ze stron nie odwołała się i stała się ona ostateczna.
Pismem z dnia 16 grudnia 2008 r., nr [...], PINB w [...] poinformował skarżącego o sposobie załatwienia sprawy dotyczącej robót budowlanych przeprowadzonych w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2008 r. (k. 34, 36 akt administracyjnych).
W dniu 26 września 2013 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo skarżącego z dnia 24 września 2013 r. z prośbą o udzielenie informacji dotyczących przeprowadzonego remontu opisanego lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia 15 października 2013 r. PINB w [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi na wskazane pismo z dnia 24 września 2013 r.
Z powyższego wynika, że nie można skutecznie zarzucić Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] bezczynności w niniejszej sprawie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sprawie robót budowlanych wykonywanych przez E. i D. małżonków K. w mieszkaniu nr 7 w budynku przy ulicy [...] nr 27 w [...] została wydana decyzja administracyjna przed datą wniesienia skargi na bezczynność, rozpoznawanej w niniejszej sprawie.
Należy podkreślić, że w przypadku, gdy organ administracji publicznej, którego bezczynność stanowiła przedmiot skargi do sądu administracyjnego, wydał decyzję przed wniesieniem takiej skargi do sądu, to brak jest podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 585).
Przede wszystkim należy jednak zauważyć, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje stronie postępowania administracyjnego prowadzonego przez ten organ.
Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest bowiem każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka i organizacja społeczna w zakresie swej statutowej działalności.
Istotę interesu prawnego we wniesieniu skargi, w rozumieniu tego przepisu, stanowi żądanie oceny przez sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym porządkiem prawnym, bądź oceny, czy w sprawie objętej skargą organ administracji pozostawał w bezczynności (przewlekłości), o jakiej mowa w przepisach wskazanej wyżej ustawy, w sytuacji, gdy istnieje związek między sferą praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością albo bezczynnością organu.
Skarżący F. O. zamieszkuje w lokalu mieszkalnym znajdującym się w budynku wielorodzinnym przy ulicy [...] nr 27 w [...]. Właścicielem i zarządcą tego budynku jest Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...], a zatem zasadniczo to temu podmiotowi przysługuje przymiot strony w postępowaniach prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego w zakresie stanu technicznego wspomnianego budynku oraz w zakresie robót budowlanych wykonywanych w tym budynku. Skoro zaś skarżący, jako osoba zajmująca lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nie wykazał swojego indywidualnego, własnego interesu prawnego, to jest nie wykazał, powołując się na konkretny przepis prawa, że wykonane roboty oddziaływały na jej lokal, to nie można uznać, iż w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do uznania go za stronę.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego trzeba wskazać, iż są one niezasadne. Rozstrzyganie sporów międzysąsiedzkich dotyczących wzajemnych immisji lokali należy do sądów powszechnych, nie zaś do organów nadzoru budowlanego.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło