II SAB/Lu 140/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi W. I. na bezczynność Starosty Lubelskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z 23 lipca 2025 r. W. I. (dalej jako: skarżący) złożył do Starosty Lubelskiego (dalej jako: Starosta, organ) wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wyciągu z rejestru prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wniosek obejmował prace zgłoszone od 1 stycznia 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. z następującymi informacjami: 1. ID pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 1); 2. identyfikator wykonawcy pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 3 czyli nr NIP); 3. nr uprawnień kierownika pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 4); 4. powierzchnia obszaru objętego pracą geodezyjną (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. a); 5. data wpływu zgłoszenia pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. b); 6. data wpływu zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. f); 7. data sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. g). W dniu 1 sierpnia 2025 r. skarżący otrzymał w ePUAP pismo GGN.1431.4.2025.LW2, w którym został poinformowany, że rozpatrzenie wniosku nastąpi w terminie do dnia 29 sierpnia 2025 r. W dniu 22 sierpnia 2025 r. otrzymał w ePUAP pismo GGN.1431.4.2025.LW2, w którym Starosta poinformował, że wnioskowane informacje obejmujące: identyfikator zgłoszenia prac, powierzchnię obszaru objętą pracą geodezyjną, datę wpływu zgłoszenia, datę wpływu pierwszego zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej i datę sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.i.d.p.), w związku z czym udostępnił je wnioskodawcy na zasadach określonych w u.i.d.p. Odnosząc się natomiast do informacji dotyczących identyfikatora wykonawcy (NIP lub numer uprawnień (dla biegłych sądowych)) oraz numeru uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych, Starosta stwierdził, że nie stanowią one informacji publicznej w rozumieniu u.i.d.p. Obejmują one swoim zakresem informacje o osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osobach fizycznych wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji I kartografii. Powyższe informacje nie stanowią zatem informacji publicznej i nie są udostępniane w trybie dostępu do informacji publicznej. Skarżący w dniu 25 sierpnia 2025 r. wniósł skargę na bezczynność, podnosząc zarzuty naruszenia: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni od uprawomocnienia się orzeczenia i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zaznaczył, że przedmiotem wniosku jest informacja publiczna, która podlega udostępnieniu, co rozstrzygnął już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu do prawomocnego wyroku z dnia 27 marca 2025 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 215/24. Dodatkowo art. 61 ust. 1 Konstytucji RP stanowi normatywną podstawę prawa do informacji. Stanowi on o tym, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejsze stanowisko w sprawie. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że Starosta Lubelski jako organ administracji publicznej jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce w sytuacji, w której w ustawowo określonym terminie nie podejmie on w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Dostęp do informacji publicznej ma zagwarantować transparentności działalności organów władzy publicznej. Wskazane uprawnienie ma umocowanie konstytucyjne. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Dotyczy zatem tylko przejawów działalności organu w zakresie dotyczącym spraw publicznych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Otwarty katalog informacji publicznych zawarto w art. 6 u.d.i.p. Wniosek skarżącego obejmuje dane z rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych, o których mowa w § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. poz. 820; dalej jako: rozporządzenie). Dane te są pozyskiwane do zasobu w wyniku realizacji prac geodezyjnych lub prac kartograficznych oraz działań organu prowadzącego zasób (§ 6 pkt 1-2 rozporządzenia). Na podstawie § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych obejmuje prace geodezyjne zgłoszone na podstawie art. 12 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2024 r. poz. 1151; dalej jako: p.g.k. lub Prawo geodezyjne i kartograficzne) prace geodezyjne i prace geodezyjne lub kartograficzne realizowane na podstawie umowy, o której mowa w art. 40a ust. 2 pkt 3 p.g.k. Wskazana dokumentacja – włączona do rejestru – nie jest związana z wykonywaniem władzy publicznej przez organ administracji. Dokumentacja ta nie jest wykorzystywana w procesie decyzyjnym w ramach zadań mieszczących się w pojęciu sprawowania władzy publicznej – w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji. Dopiero informacje z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mają charakter informacji publicznych jako dane pochodzące z rejestru publicznego. Złożenie opracowań do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dotyczy indywidualnej działalności wykonawcy tych prac, co organ załatwia w drodze czynności poprzez przyjęcie lub zwrot wyników pracy zgłaszanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jedynie w określonych sytuacjach organ wydaje decyzję administracyjną, co regulują przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego (por. wyrok WSA w Poznaniu z 19 lutego 2025 r., IV SAB/Po 181/24). Podzielić należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z 2 października 2024 r., (III OSK 92/23), że dane dotyczące dat zgłoszonych prac, dat ich przyjęcia oraz ilość protokołów weryfikacji odnoszą się do konkretnego przedsiębiorcy. Są to więc informacje dotyczące rozmiaru prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. NSA trafnie wskazał, że porównanie ilościowe zgłoszeń, przyjęć i protokołów weryfikacji umożliwia wyciągnięcie wniosków co do jakości wykonywanych robót geodezyjnych, które nie mają charakteru informacji publicznej, gdyż nie dotyczą jakiejkolwiek sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.i.d.p. Nie stanowią także jakiejkolwiek informacji o funkcjonowaniu i działalności organu władzy publicznej. Stanowisko to należy podzielić, uznając, że ma ono w pełni zastosowanie na gruncie niniejszej sprawy. Żądane przez skarżącego informacje nie dotyczą sprawy publicznej. Informacje dotyczące prowadzonej przez organ indywidualnej sprawy czy spraw danego przedsiębiorcy związanych z wykorzystaniem dokumentacji geodezyjnej nie mają charakteru informacji publicznej wyłącznie z tego względu, że do kompetencji organu władzy publicznej należy weryfikacja wyników zgłoszonych prac geodezyjnych (art. 12b ust. 1 p.g.k.) i ich przyjęcie do państwowego zasobu tych prac (art. 12b ust. 4 p.g.k.). Zauważyć należy, że nie każde działanie organu publicznego jest sprawą publiczną, ponieważ nie każde z nich realizuje zadanie publiczne lub służy bezpośrednio celom publicznym. W niniejszej sprawie znaczenie ma również to, że prawo geodezyjne i kartograficzne kształtuje szczególny sposób udostępniania danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (por. m. in. wyroki NSA: z 29 września 2023 r., III OSK 3047/21, z 17 października 2023 r., III OSK 1622/22). Sposób i tryb udostępnienia oraz wymiany materiałów zasobu przewiduje § 12 ust. 2 rozporządzenia. W świetle tych rozważań przyjęcie, że żądane przez skarżącego dane nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p., ma uzasadnienie systemowe. Strona nie może bowiem w trybie dostępu od informacji publicznej uzyskać danych, które tworzą rejestry i ewidencje podlegające szczególnym reżimom prawnym i których udostępnienie w trybie u.d.i.p. nie jest możliwe. Starosta udostępnił skarżącemu część żądanych informacji, mimo że nie było ku temu podstaw. W pozostałym zakresie zaaprobować należy sposób załatwienia sprawy – poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej poinformowania skarżącego pismem, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej (analogicznie wyrok WSA w Lublinie z 9 października 2025 r., II SAB/Lu 108/25). Zatem skoro żądane przez skarżącego informacje nie stanowią informacji publicznej, to nie podlegają obowiązkowi udostępnienia w trybie u.d.i.p. W takiej sytuacji organ jedynie informuje wnioskodawcę pismem, że wniosek nie obejmuje informacji publicznej, co w niniejszej sprawie Starosta uczynił 22 sierpnia 2025 r., tj. przed wniesieniem przez skarżącego skargi do Sądu. Odnosząc się końcowo do powoływanego przez skarżącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 27 marca 2025 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 215/24, należy podkreślić, że organy nie są związane treścią orzeczenia wydanego w innej sprawie, zaś Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela stanowiska wyrażonego w powyższym wyroku, czemu dano wyraz w poczynionych wyżej rozważaniach. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.