II SAB/Lu 141/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 cyt. ustawy). Natomiast art. 46 § 3 powyższej ustawy nakłada obowiązek dołączenia do skargi, pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W myśl art. 220 § 3 tej ustawy skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. W przedmiotowej sprawie Towarzystwo [...] w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podpisaną przez Prezesa i członka Zarządu tego podmiotu skargę na bezczynność Starosty [...]. Wnosząc skargę strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu w kwocie 100 złotych, a ponadto nie dołączyła do skargi żadnego dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia przez podpisane na niej osoby. W tej sytuacji została wezwana w trybie art. 220 § 1 ustawy do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 ustawy do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania (odpisu z rejestru stowarzyszeń KRS, statutu), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, gdyż mimo doręczenia stronie skarżącej powyższych wezwań w dniu 14 października 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 18 akt sądowych), dotychczas nie dokonała wpłaty, jak również nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Z tych powodów na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.