II SAB/Lu 148/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] w przedmiocie zarzutów do operatu o modernizacji ewidencji gruntów i budynków - w zakresie wniosku o uzupełnienie i sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 148/17 p o s t a n a w i a odmówić sprostowania i uzupełnienia uzasadnienia wyroku. W piśmie z dnia 7 marca 2018 r. (k.43), skarżący P. S. wniósł o "uzupełnienie uzasadnienia" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Lu 148/17 umarzającego postępowanie w zakresie zobowiązania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] do rozpoznania odwołania skarżącego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...] Podniósł, że Sąd nie wypowiedział się co do "wniosku skarżącego złożonego na rozprawie". Wskazał, że obecnie toczą się w tej samej sprawie już dwa inne postępowania, w których odmówiono skarżącemu przymiotu strony, dlatego "konieczne jest, aby Sąd wypowiedział się czy w ogóle celowe jest prowadzenie modernizacji". Skarżący wniósł także o "sprostowanie twierdzenia na str. 3 uzasadnienia: w dniu 16 maja 2017 r. uzyskał obszerne i wyczerpujące wyjaśnienia", gdyż jego zdaniem, pismo to niczego nie wyjaśnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt, na rozprawie sądowej, do której skarżący się odwołuje w powyższym piśmie z dnia 7 marca 2018 r., skarżący złożył dwa pisma z dnia 9 stycznia 2018 r. (k.28, 29), w których skarżący wyjaśnił, że "Starosta [...] wszczął z urzędu postępowanie znak: [...] w sprawie aktualizacji i weryfikacji działki nr [...], a więc obecnie toczą się w tej samej sprawie dwa postępowania, dlatego konieczne jest, aby Sąd wypowiedział się, które postępowanie ma pierwszeństwo". Skarżący zwrócił się również do Sądu " o pomoc, aby nadano mu w tym postępowaniu status strony, aby mógł się w nim wypowiadać". Wniósł o "jasne stwierdzenie na podstawie prawomocnych wyroków, kto jest właścicielem drogi Skarbu Państwa nr ewid.[...]". Zarzucił, że przewlekłość modernizacji ma wpływ na postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia, które również jest przewlekle prowadzone, co potwierdził tut. Sąd wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r., II SAB/Lu 199/16". Odnosząc się do żądań zawartych w tych pismach oraz w piśmie z dnia 7 marca 2018 r. o "uzupełnienie uzasadnienia wyroku", wskazać należy na treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. W niniejszej sprawie skarżący domaga się natomiast uzupełnienia "uzasadnienia" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a tego typu wniosku przepis powyższy nie przewiduje. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 pozwala bowiem na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art.157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony bowiem na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., str. 561). Uzasadnienie podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., II OZ 1361/07, LEX nr 348205). Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie jest jednoznaczne i wskazuje, że z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Wniosek oparty o art. 157 § 1 p.p.s.a. może jedynie dotyczyć samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia NSA z dnia 6 marca 2008 r., I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r., II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., II FSK 735/09, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o "uzupełnienie uzasadnienia" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Lu 148/17, w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalny, a więc nie może być uwzględniony. Nie może być również uwzględnione żądanie skarżącego dotyczące "sprostowanie twierdzenia na str. 3 uzasadnienia: w dniu 16 maja 2017 r. uzyskał obszerne i wyczerpujące wyjaśnienia", gdyż jego zdaniem, "pismo to niczego nie wyjaśnia". Zgodnie bowiem z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał (...) Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (zob. postanowienie NSA z dnia z dnia 3 września 2013 r., II OZ 665/13, postanowienie NSA z dnia 14 października 2014 r., II GZ 633/14). Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie występuje. W piśmie z dnia 7 marca 2018 r. (w związku z przytoczonymi wyżej pismami z dnia 9 stycznia 2018 r.) skarżący domaga się w istocie zmiany treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2017r., sygn. akt II SAB/Lu 148/17. Fragment uzasadnienia, na który wskazuje, nie zawiera oczywistych omyłek w wyżej przytoczonym rozumieniu. Skarżący domaga się faktycznie modyfikacji uzasadnienia, co jest możliwe wyłącznie we właściwym środku zaskarżenia od przedmiotowego wyroku tj. w skardze kasacyjnej. Uzupełnienie uzasadnienia wyroku nie jest natomiast – jak wyżej wskazano - dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 4 kwietnia 1974r., I PZP 16/74, LEX nr 14250). Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji. Zarzuty, które skarżący sformułował w piśmie z dnia 7 marca 2018 r. mogły być podniesione w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2017r., sygn. akt II SAB/Lu 148/17, sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika i wniesionej z zachowaniem terminu i trybu, o czym skarżący został pouczony, przy doręczeniu mu kwestionowanego wyroku. Tylko w takim przypadku byłyby one rozpatrzone merytorycznie przez sąd administracyjny.