II SAB/Lu 154/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi T. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie wniosku z dnia 10 czerwca 2013r. o wznowienie postępowania w sprawie usług opiekuńczych oddala skargę. W dniu 17 marca 2014 r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 10 czerwca 2013 r., dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. działającego z upoważnienia Wójta Gminy N. z dnia [...], Nr [...]. W skardze wskazała na "brak orzeczenia wg art. 149 KPA" i "wezwanie z 16.07.2013". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wyjaśniło, że w dniu 17 marca 2014r. wpłynęła do Kolegium skarga T. W. z dnia 16 lutego 2014r. skierowana do WSA w Lublinie na bezczynność Kolegium w sprawie wniosku (skargi) o wznowienie postępowania z dnia 10 czerwca 2013r. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia 19 października 2012r. odmawiającej przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych. Jednocześnie w tym samym piśmie skarżąca zawarła wezwanie do wydania orzeczenia w sprawie skargi (wniosku) z dnia 10 czerwca 2013r. według art. 149 k.p.a. Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy N. po wznowieniu postępowania odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia 19 października 2012r., natomiast Kolegium decyzją z dnia [...] rozstrzygniecie Wójta utrzymało w mocy. Na decyzję Kolegium T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W związku z tym Kolegium przedłużyło sprawę załatwienia wniosku skarżącej z dnia 10 czerwca 2013r. postanowieniem z dnia [...] doręczonym skarżącej 17 lipca 2013r. do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez WSA w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 304/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 24 października 2013r. (II SA/Lu 304/13 ) oddalił skargę T. W. Prawomocny wyrok wpłynął do Kolegium w dniu 15 stycznia 2014r., który pismem z dnia 16 stycznia 2014r. przekazało go organowi I instancji w dniu 20 stycznia 2014r. Następnie zawiadomieniem o przekazaniu z dnia 4 marca 2014r. doręczonym skarżącej i organowi I instancji w dniu 6 marca 2014r. przekazano skargę (wniosek) skarżącej o wznowienie postępowania z dnia 10 czerwca 2013r. na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. do rozpatrzenia według właściwości. Organ ponadto dodał, że w sprawie zapadło postanowienie WSA w Lublinie z dnia 20 listopada 2014r. (II SAB/Lu 588/13), którym Sąd odrzucił skargę T. W. na nierozpatrzenie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 10 czerwca 2013r. oraz wyrok z dnia 6 lutego 2013 r., ( II SAB/Lu 568/13 ), którym Sąd oddalił skargę T. W. na bezczynność Kolegium. Mając na uwadze powyższe Kolegium stwierdziło, że skarga jest niezasadna. Kolegium bowiem przedłużyło sprawę załatwienia wniosku skarżącej z dnia 10 czerwca 2013r. postanowieniem z dnia [...] i przekazało wniosek wg właściwości działającemu z upoważnienia Wójta Gminy N. Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą orzekania przez sąd administracyjny w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania jest art. 149 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z § 2 art, 149 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Odnosząc się do przedmiotu zaskarżenia wskazać należy, że stosownie do art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości i wnikliwości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 kpa, którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś § 3 określa terminy załatwiania spraw. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym obowiązek ten istnieje również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 K.p.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu czy przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W odniesieniu do skargi należy wskazać, że pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane ustawowo. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 kpa, ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (vide: J. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal J. Jagielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70). Dokonując oceny według powyżej przedstawionych kryteriów postępowanie prowadzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., szczegółowo przedstawione w aktach sprawy stwierdzić należy, że organ ten nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W myśl art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy organ postanowieniem z dnia [...], przedłużył terminu do załatwienia wniosku skarżącej do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez WSA w Lublinie w sprawie sygn. akt II SA/Lu 304/13. W związku z przekazaniem organowi w dniu 15 stycznia 2014 r. prawomocnego wyroku WSA w Lublinie z dnia 24 października 2013 r., ( II SA/Lu 304/13) Kolegium w dniu 4 marca 2014 r. przekazało wniosek T. W. z dnia 10 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie usług opiekuńczych organowi I instancji, ponieważ nie było organem właściwym do rozpoznania tego rodzaju wniosku zgodnie z art. 148 § 1 w zw. z art. 65 § 1 kpa Stwierdzić należy zatem, że wszystkie czynności podejmowane przez organ pozostają ze sobą w czasowym związku, a wobec tego nie można byłoby przypisać cechę przewlekłości postępowania. Biorąc pod uwagę żądanie skargi oraz oceniając postępowanie organu - w ocenie sądu - skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.