II SAB/Lu 155/14

PostanowienieWSA w Lublinie2014-04-30

Skład orzekający: Joanna Cylc - Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prawo pomocy przysługuje stronie w przypadku oczywistej bezzasadności skargi na bezczynność organu?
Ratio decidendi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie, gdy skarga jest oczywiście bezzasadna, co ma miejsce, gdy przepisy prawa jednoznacznie wykluczają uwzględnienie żądania skarżącego. W takiej sytuacji nawet trudna sytuacja materialna strony nie uprawnia do przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
T. W. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nieprzekazaniu skargi dotyczącej usług opiekuńczych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wcześniej w tej samej sprawie zapadły prawomocne wyroki oddalające skargę.
Rozstrzygnięcie
Odmówić przyznania T. W. prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania skargi z dnia 9 sierpnia 2012r. dotyczącej usług opiekuńczych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania T. W. prawa pomocy. T. W. wniosła w dniu 24 marca 2014r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy polegającą na nieprzekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu jej skargi z dnia 9 sierpnia 2012r. w sprawie usług opiekuńczych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca poprzedziła wniesienie skargi wezwaniem Wójta Gminy w dniu 20 stycznia 2014r. do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zatem nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 P.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem skarga T. W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Jej skarga w tym samym przedmiocie została już bowiem prawomocnie rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem oddalającym z dnia 18 czerwca 2013r., sygn. akt II SAB/Lu 14/13, a następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 30 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 2424/13 oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku. Skarga jest zatem oczywiście bezzasadna, dlatego nawet pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd odstąpił od przesłania skarżącej urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło