II SAB/Lu 16/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Burmistrza Nałęczowa w sprawie kalkulacji ceny wody postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 22 grudnia 2022 r. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (za pośrednictwem organu) skargę na Burmistrza Nałęczowa, wskazując w treści skargi, że "dotychczas nie otrzymał kalkulacji na cenę wody i prosi o nałożenie odpowiednich sankcji". W odpowiedzi na skargę Burmistrz Nałęczowa wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że z uwagi na ogólne sformułowania skargi i brak jednoznacznego wskazania zaskarżonego aktu lub czynności oraz wskazania naruszenia prawa lub interesu prawnego nie można odnieść się szczegółowo do zarzutów skargi. Organ zaznaczył, że poza wniesioną skargą nie dysponuje innymi dokumentami, które mogłyby stanowić akta sprawy. W szczególności skarżący nie zwracał się wcześniej do Burmistrza o przedstawienie mu "kalkulacji na cenę wody". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna. Należy przypomnieć, że działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2021 r., poz. 137; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej, w tym m.in. postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, ale wyłącznie te, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, jeśli miał on zająć stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Ponadto ustawodawca przewidział również możliwość zaskarżenia bezczynności lub przewlekle prowadzonego postępowania w sprawach dotyczących innych iż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącego działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej; postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego. Treść skargi wskazuje, że domniemana bezczynność miałaby odnosić się według skarżącego do przedstawienia przez organ "kalkulacji na cenę wody". W świetle obowiązujących przepisów tak określone żądanie nie wiąże się z wydaniem żadnego aktu czy czynności należących do właściwości organów administracji publicznej, w szczególności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ujmując rzecz wprost: w sprawie "przedstawienia kalkulacji na cenę wody" żaden organ administracji publicznej nie wydaje żadnego aktu ani nie podejmuje żadnej czynności z zakresu prawa administracyjnego, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Tym samym nie jest również dopuszczalna skarga na bezczynność w tym przedmiocie. W szczególności podstawy prawnej do wydawania takich aktów czy podejmowania czynności z zakresu administracji publicznej nie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2020 r., poz. 2028, ze zm.; dalej jako: u.z.z.w.). Należy zauważyć, że dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług (art. 6 ust. 1 u.z.z.w.). Z kolei w sprawach spornych dotyczących: (1) odmowy zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, (2) odcięcia dostawy wody lub zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego, lub odmowy przyłączenia do sieci nieruchomości osobie ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, - na wniosek strony rozstrzyga organ regulacyjny w drodze decyzji (art. 27e ust. 1 u.z.z.w.). W rozpoznawanej sprawie żądanie skarżącego nie odnosi się jednak do kwestii, które mogłyby być podstawą do wydania decyzji w oparciu o przytoczony przepis. Powyższe argumenty prowadzą do konkluzji, że sprawa objęta przedmiotową skargą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.