II SAB/Lu 164/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Niemce w przedmiocie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych postanawia umorzyć postępowanie. 12 czerwca 2026 r., T. W. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Niemce w przedmiocie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych. Z nadesłanego przez organ dokumentu urzędowego - kopii odpisu skróconego aktu zgonu nr [...], wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w L. wynika, że T. W. zmarła 16 czerwca 2026 r. (k.6). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Mając na uwadze, że przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Niemce w przedmiocie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych, stwierdzić należy, że sprawa ma charakter ściśle osobisty. Podkreślić należy, że postępowanie z zakresu pomocy społecznej wszczyna się na wniosek strony, której pomoc dotyczy. Prawo do świadczeń z pomocy społecznej nie dotyczy praw ani obowiązków osób trzecich, ani też nie jest prawem majątkowym podlegającym dziedziczeniu w drodze spadkobrania. Z tej przyczyny, w związku ze śmiercią skarżącej, która nastąpiła w toku postępowania sądowego oraz biorąc pod uwagę, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 oraz § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postępowania.