II SAB/Lu 168/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Starosty w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z uprawy dziesięcio hektarowego gospodarstwa rolnego przynoszącego miesięczny dochód w kwocie [...]złotych netto oraz emerytury ojca w kwocie [...]złotych netto i matki w kwocie [...]złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych netto. Skarżący posiada oszczędności w kwocie [...]złotych. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącego składają się wydatki na energię elektryczną – [...] złotych kwartalnie, wodę – [...] złotych, Internet – [...] złotych, telefon – [...] złotych, konserwację maszyn i ich naprawy – [...] złotych rocznie i podatek rolny – [...] złotych rocznie. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, o zwolnienie od których wnosi strona oraz ocenę wpływu ponoszenia tych kosztów na możliwość ponoszenia przez stronę kosztów utrzymania koniecznego. Minimalny koszt ustanowienia radcy prawnego z wyboru celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 360 złotych. Skarżący posiada zaś oszczędności w kwocie [...]złotych. Zatem posiadane przez niego oszczędności pozwalają na poniesienie w całości minimalnego kosztu ustanowienia radcy prawnego bez potrzeby angażowania na ten cel bieżących dochodów. Tym samym przyjąć należy, że skarżący bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego może ponieść minimalny koszt ustanowienia radcy prawnego z wyboru bez narażania siebie i rodziców na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Mając na względzie powyższe, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.