II SAB/Lu 17/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos – Janusz, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy; II. umorzyć postępowanie sądowe. Z.W. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej, domagając się jednocześnie przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 7 marca 2007r. skierowanym do Sądu skarżący oświadczył, że cofa skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu takie okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą, dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy postępowanie podlega umorzeniu. Z tego samego względu nie podlega również rozpoznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy i w tym zakresie postępowania również należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.