II SAB/Lu 170/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi E.B. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. E. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę z dnia [...] sierpnia 2016 r. na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej tj. jakie przedsiębiorstwo było wykonawcą drogi gminnej [...] jaki był koszt jej wykonania i ile kosztował projekt budowlany. Skarżący, powołując obszerne orzecznictwo dotyczące skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania, wyjaśnił, że organ nie udostępnił mu żądanej informacji, gdyż nie wskazał, jaką cenę zapłaciła gmina za projekt budowlany, a "trudno uwierzyć w wyjaśnienia wójta, że brak jest dokumentów określających koszt projektu budowlanego". W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, skarga zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek. W piśmie tym organ poinformował bowiem skarżącego, że przedmiotowa droga pierwotnie posiadała nawierzchnię z kamienia brukowca, wykonaną prawdopodobnie w latach 50-60-tych i nie ma danych dotyczących firmy i kosztów realizacji. Natomiast w 2003 r. wykonano nawierzchnię asfaltową przez firmę [...] Sp. z o.o. w H., koszt wykonanych prac wyniósł [...] zł, a koszt przygotowania inwestycji [...] zł, ale na skutek upływu wymaganego 5 letniego okresu na archiwizowanie dokumentów, nie ma już dokumentów określających koszt projektu budowlanego. Organ udostępnił więc skarżącemu wszystkie informacje jakie posiadał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz.718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), zwanej dalej "udip" bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87). W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r. nadanym przepisem art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658) – sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 2). We wniosku z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący domagał się od Wójta Gminy udzielenia informacji publicznej o tym, jakie przedsiębiorstwo było wykonawcą drogi gminnej 111375 L, jaki był koszt jej wykonania i ile kosztował projekt budowlany. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub 2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Bezspornie wniosek skarżącego dotyczył informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż obejmował on informacje o sprawach publicznych, a wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Jak jednak wynika z akt sprawy – w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r., a więc z zachowaniem 14-dniowego terminu, Wójt udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek. Organ poinformował bowiem skarżącego, jaka firma wykonała w 2003 r. nawierzchnię spornej drogi oraz ile wyniósł koszt wykonanych prac, a ile koszt przygotowania inwestycji. Jednocześnie organ wyjaśnił, że nie posiada szczegółowej dokumentacji, z której by wynikało, ile dokładnie wyniósł koszt projektu budowlanego – inwestycja została zrealizowana kilkanaście lat temu, a obowiązek przechowywania dokumentacji obejmuje 5 lat, dlatego obecnie nie ma już takiej dokumentacji. W świetle powołanych przepisów, takie załatwienie wniosku było dopuszczalne, co oznacza że nie można organowi zarzucić bezczynności. Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.