II SAB/Lu 171/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - w zakresie wniosku J. H. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie referendarzy sądowych: Anny Puton-Mazurkiewicz, Jarosława Harczuka i Marcina Małka p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie starszego referendarza sądowego Anny Puton-Mazurkiewicz, starszego referendarza sądowego Jarosława Harczuka i referendarza sądowego Marcina Małka od orzekania w niniejszej sprawie. J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący wniósł o wyłączenie "od podejmowania jakichkolwiek decyzji procesowych w tej sprawie" referendarzy sądowych: M. M., J. H. i A. P.-M.. Uzasadniając ten wniosek skarżący podniósł, iż utracił do ww. referendarzy sądowych wiarę "do bezstronniczego podejmowania decyzji procesowych" Referendarze ci działają bowiem "razem i w zmowie, a swoimi fałszywymi spostrzeżeniami przekazują między sobą". W pisemnym oświadczeniu z dnia [...] kwietnia 2015 r. starszy referendarz sądowy A. P.-M. oświadczyła, że w niniejszej sprawie nie zachodzą po jej stronie przyczyny wyłączenia z mocy ustawy na podstawie art. 18 p.p.s.a., ani też inne, wymienione w art. 19 p.p.s.a., okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w tej sprawie. Podkreśliła, że skarżącego J. H. nie zna osobiście, a jedynie z toczących się postępowań sądowoadministracyjnych. Również starszy referendarz sądowy J. H. oraz referendarz sądowy M. M. w dniu [...] kwietnia 2015 r. złożyli pisemne oświadczenia, w których stwierdzili, że nie znajdują podstaw do wyłączenia ich od orzekania w niniejszej sprawie. Podkreślili, że J. H. nie znają osobiście i nigdy nie przejawiali emocjonalnego stosunku zarówno wobec niego, jak i wobec przedmiotu spraw prowadzonych z jego udziałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie referendarzy sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie zaś do art. 19 p.p.s.a. sąd – niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 – wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosunek osobisty, o którym mowa w powyższym artykule, jest najczęściej stosunkiem emocjonalnym (przyjaźń, niechęć), może być także stosunkiem natury gospodarczej lub być spowodowany zależnością służbową. Podkreślić należy, że instytucja wyłączenia sędziego, ukształtowana powyższymi przepisami, ma odpowiednie zastosowanie do referendarzy sądowych, co wynika z art. 24 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach, obligujące Sąd do wyłączenia referendarzy sądowych: A. P.-M., J. H. i M. M. od orzekania w tej sprawie. Przede wszystkim nie przemawia za tym fakt, iż referendarze ci podejmowali w innych sprawach z udziałem J. H. niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia z zakresu prawa pomocy, uzasadniając je tymi samymi przesłankami. Okoliczność ta nie odpowiada bowiem żadnej z sytuacji opisanych w art. 18 p.p.s.a. Ponadto stwierdzić należy, że pomiędzy skarżącym, a referendarzami: A. P.-M., J. H. i M. M., nie istnieje stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności tych referendarzy w niniejszej sprawie. Potwierdzeniem tego są pisemne oświadczenia referendarzy. Skarżący nie wskazał natomiast żadnych okoliczności, które mogłyby prowadzić do odmiennych wniosków i uzasadniać jego "utratę wiary" w bezstronność tych referendarzy. Nie uprawdopodobnił on również w żaden sposób swojego twierdzenia o rzekomym działaniu tych referendarzy "razem i w zmowie" przeciwko skarżącemu. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 22 § 2 w zw. z art. 24 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.