II SAB/Lu 173/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Zarządu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a ściągnąć od S. P. na rzecz Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi. Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę. Stosownie zaś do art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Złożona w niniejszej sprawie przez S. P. skarga na bezczynność Zarządu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – stosownie do art. 230 § 1 i 2 i art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, którą to kwotę – w myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. – skarżący powinien był uiścić, bowiem nie został od jej poniesienia zwolniony (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Jednakże skarżący należnego wpisu nie uiścił, a Sąd przez przeoczenie nie wezwał go do jego uiszczenia, lecz sprawę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Również w oddalającym skargę wyroku z dnia 21 grudnia 2015 r. nie nakazano ściągnięcia od skarżącego należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a. Podkreślić wypada, że wprawdzie skarżący po rozpoznaniu jego skargi zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, lecz wniosek ten został przez referendarza sądowego pozostawiony bez rozpoznania prawomocnym zarządzeniem z dnia 16 lutego 2016 r. W związku z powyższym konieczne stało się orzeczenie o ściągnięciu należnej opłaty sądowej odrębnie wydanym postanowieniem, na podstawie przytoczonego powyżej art. 224 p.p.s.a. Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.