II SAB/Lu 175/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-06-11

Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec, Krystyna Sidor, Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu powinno zostać umorzone, jeżeli organ po wniesieniu skargi, a przed zamknięciem rozprawy, wydał żądany akt lub podjął żądaną czynność?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, jeżeli organ po wniesieniu skargi, a przed zamknięciem rozprawy, wydał żądany akt lub podjął żądaną czynność. W takiej sytuacji sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca E.Ł. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej polityki profilaktyki alkoholowej i narkomanii. Po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą, Wójt Gminy udzielił skarżącej żądanej informacji. Pełnomocnik skarżącej potwierdził otrzymanie informacji i wniósł o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie i zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącej kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.Ł. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącej E. Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych zwrotu kosztów postępowania. Mailem z dnia 7 marca 2013r. E. Ł. domagała się od Wójta Gminy udzielenia informacji publicznej, dotyczącej prowadzenia przez niego i Radę Gminy polityki związanej z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców Gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii. Wniosła ponadto o rzetelne udzielenie informacji czy Wójt i Rada Gminy widzą potrzebę zintensyfikowania tych polityk i zamierzają to czynić, a jeśli nie, to dlaczego. Jeśli widzą potrzebę poprawy sytuacji poprzez zintensyfikowanie powyższych polityk, wniosła o podanie konkretnych zamiarów zmierzających do tego celu, a także o podanie czy w Gminie mają miejsce prace legislacyjne mające na celu zmianę prawa miejscowego w kierunku tych polityk. Jeśli tak, wniosła o podanie czego konkretnie one dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za prace nad ich projektami i jaki jest ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi. W dniu 9 kwietnia 2013r. do Urzędu Gminy wpłynęła skarga E. Ł. na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 7 marca 2013r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do jego rozpoznania w terminie 14 dnia od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze wniesiono również o wymierzenie organowi administracji grzywny, jeżeli nie przekazałby on do sądu w terminie 15 dni skargi i odpowiedzi na nią wraz z aktami administracyjnymi. W dniu 11 kwietnia 2013r. Wójt nadał na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przesyłkę pocztową, zawierającą skargę wraz z odpowiedzią, wnosił o umorzenie postępowania wobec tego, że skarżąca w dniu 10 kwietnia 2013r. otrzymała żądaną informację. Fakt otrzymania informacji potwierdził pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013r., w którym wnosił o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w których następstwie zakończy się sprawa sądowoadministracyjna, w szczególności na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie samokontroli. W przypadku skargi na bezczynność polegać to będzie na wydaniu przez organ administracji żądanego aktu lub podjęcia przezeń żądanych czynności po wniesieniu skargi, ale przed zamknięciem rozprawy (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08 – ONSAiWSA 2009/4/63). W przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność została sporządzona w dniu 6 kwietnia 2013r., natomiast w dniu 9 kwietnia 2013r. wpłynęła do organu administracji, który wniosek rozpoznał w dniu 10 kwietnia 2013r. i odpowiedź przesłał skarżącej. Tym samym postępowanie w zakresie udostępnienia informacji publicznej stało się bezprzedmiotowe. Z tych powodów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postępowanie w sprawie należało umorzyć; o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 490).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło