II SAB/Lu 181/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 listopada 2025 r. J. M. (dalej jako "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Prezesa Sądu (dalej jako "Prezes Sądu" lub "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze skarżąca wskazała, że wnioskiem z dnia 29 listopada 2024 r. zwróciła się do Prezesa Sądu o udzielenie informacji, czy z jej udziałem przed Sądem Rejonowym w [...] I Wydział Cywilny toczyły się lub toczą sprawy sądowe, poza sprawami o sygnaturach: I [...]. Wobec braku odpowiedzi skarżąca ponowiła powyższy wniosek w dniu 2 stycznia 2025 r., a następnie w dniu 10 stycznia 2025 r. Do dnia złożenia skargi nie uzyskała jednak żądanych informacji. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu przyznał, że w dniu 3 stycznia 2025 r. otrzymał wniosek skarżącej o udzielenie informacji. Wyjaśnił, że na skutek skargi złożonej przez skarżącą w dniu 18 lipca 2025 r., w dniu 22 lipca 2025 r. udzielił skarżącej żądanej informacji. W dniu 21 listopada 2025 r. skarżąca ponownie złożyła skargę na bezczynność organu, wobec czego w dniu 28 listopada 2025 r. ponownie doręczono jej żądaną informację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd administracyjny odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie zaistniała pierwsza z wymienionych w powołanym przepisie przesłanek odrzucenia skargi, tj. przesłanka zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej. O istnieniu stanu sprawy w toku (litis pendentio), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna, a także faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, dlatego nie można w tej samej sprawie wszcząć nowego (ponownego) postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Z tego względu wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, albo przewlekłość organu administracji. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena, czy organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu konkretnego wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie treść skargi wskazuje, że jej przedmiotem, a zatem przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej, jest zarzucana organowi bezczynność w zakresie załatwienia wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, datowanego na 29 listopada 2025 r. Jak wskazano na wstępie, we wniosku tym skarżąca zwróciła się do Prezesa Sądu o udzielenie informacji, czy z jej udziałem przed Sądem Rejonowym w [...] I Wydział Cywilny toczyły się lub toczą sprawy sądowe, poza sprawami o sygnaturach: I [...] lipca 2025 r. Wprawdzie w skardze skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia nie tylko ww. wniosku z dnia 29 listopada 2024 r., lecz również jej późniejszych wniosków skierowanych do Prezesa Sądu (z dnia 2 stycznia 2025 r. i z dnia 10 stycznia 2025 r.), jednak zauważyć należy, że owe późniejsze wnioski – jak wynika z ich treści – stanowiły jedynie ponowienie wniosku z dnia 29 listopada 2024 r., zawierając tożsame żądanie. Istota rozpoznawanej skargi z dnia 21 listopada 2025 r. sprowadza się zatem do bezczynności organu w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej datowanego na 29 listopada 2024 r. Tymczasem bezczynność Prezesa Sądu w zakresie załatwienia ww. wniosku z dnia 29 listopada 2024 r., została przez skarżąca już wcześniej zaskarżona w drodze skargi z dnia 18 lipca 2025 r., która została przekazana Sądowi przez organ wraz z późniejszą skargą z dnia 21 listopada 2025 r. i zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Lu 182/25. Sprawa ta jest nadal w toku. W związku z powyższym stwierdzić należy, że przed tut. Sądem zawisły dwie tożsame skargi skarżącej na bezczynność Prezesa Sądu w sprawie tego samego (jednego) wniosku skarżącej z dnia 29 listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej – zarejestrowane pod sygn. II SAB/Lu 181/25 oraz II SAB/Lu 182/25. Z uwagi na przesłankę litis pendentio nie jest dopuszczalne rozpoznanie obydwu tych skarg. Należy mieć na uwadze fakt, że w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z oczywistych przyczyn niedopuszczalne byłoby, gdyby sąd – w przypadku uznania zarzutów bezczynności za zasadne – wydał dwa wyroki zobowiązujące organ do załatwienia tego samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W tej sytuacji dalszy bieg należy nadać jedynie pierwszej skardze skarżącej zarejestrowanej pod sygn. II SAB/Lu 182/25 (tj. skardze z dnia 18 lipca 2025 r.), natomiast późniejsza skarga w tej samej sprawie zarejestrowana pod sygn. II SAB/Lu 181/25 (tj. skarga z dnia 21 listopada 2025 r.) podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, ja w sentencji postanowienia.