II SAB/Lu 186/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi O. F. z siedzibą w O. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 4 w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić O. F. z siedzibą w O. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Pismem z dnia 17 grudnia 2022 r. O. F. z siedzibą w O. (dalej także jako "skarżący" lub "Związek") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 4 w Lublinie (dalej także jako "organ") w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 3 października 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Tytułem wpisu od skargi Związek uiścił na rachunek Sądu kwotę 100 złotych (potwierdzenie wpłaty – k. 8, k. 30 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nigdy nie otrzymał wniosku z dnia 3 października 2022 r., którego dotyczy skarga. W związku z argumentacją organu przedstawioną w odpowiedzi na skargę, Sąd pismem z dnia 2 lutego 2023 r. wezwał Związek do wyjaśnienia - w terminie 7 dni - jaką drogą został złożony do organu wniosek z dnia 3 października 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, a także do nadesłania wszelkiego rodzaju potwierdzenia złożenia (nadania) tego wniosku oraz jego doręczenia. W odpowiedzi na wezwanie Związek złożył pismo z dnia 20 lutego 2023 r., w którym oświadczył, że cofa skargę. Skarżący wyjaśnił jednocześnie, że wniosek z dnia 3 października 2022 r. miał zostać złożony do organu drogą mailową, jednak okazało się, że został przesłany na nieprawidłowy adres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – wobec złożenia przez skarżącego jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu skargi – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na względzie, że w sprawie nie doszło do rozpoczęcia rozprawy sądowej, wobec skutecznego cofnięcia skargi należało jednocześnie – stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 złotych. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.