II SAB/Lu 19/05

PostanowienieWSA w Lublinie2005-04-06

Skład orzekający: Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie przysługiwały mu w postępowaniu przed organem administracji. W przypadku bezczynności organu, skarżącemu przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia.
Stan faktyczny
J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Skarżący zarzucił organowi nierozpoznawanie jego wniosków o świadczenia. Sąd stwierdził, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, w szczególności nie wniósł zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. W dniu 10 lutego 2005r. J. K. wniósł na podstawie art.37 kpa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] podnosząc, że organ ten nie rozpoznaje jego wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, a w szczególności o refundację kosztów leczenia. W świetle przepisu art.37§1 kpa skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z akt sprawy wynika, że J. K. nie wniósł takiego zażalenia. W tej sytuacji, ze względu na to, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, wniesiona przez niego skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło