II SAB/Lu 19/10
PostanowienieWSA w Lublinie2010-05-25
Skład orzekający: sędzia WSA Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna skarżącej, utrzymującej się wyłącznie z niskiej emerytury, uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie, ponieważ jej sytuacja materialna, polegająca na utrzymywaniu się wyłącznie z niskiej emerytury, uzasadnia przyznanie pomocy prawnej. Brak profesjonalnej pomocy mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania środków procesowych.Stan faktyczny
Skarżąca T. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, wskazując, że jej jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 706 zł brutto miesięcznie, a poza tym nie posiada żadnego majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wniosek został złożony po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił jej skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla T. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. w zakresie wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a ustanowić dla T. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka .
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 maja 2010., sygn. akt II SAB/Lu 19/10 oddalającego skargę T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o zmianę w trybie art. 155 kpa ostatecznej decyzji SKO z dnia [...]. dotyczącej udzielenia pomocy z rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie zasiłku celowego, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W formularzu wniosku PPF wskazała, że jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 706 zł brutto miesięcznie, poza tym skarżąca nie posiada żadnego majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe
Wojewódzkim Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwana "ppsa") stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3).
T. W. wnosząc o ustanowienie adwokata, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 ustawy).
Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i może być stosowana w okolicznościach nadzwyczajnych, skrajnie trudnych.
W ocenie Sądu, sytuacja T. W., utrzymującej się wyłącznie z niskiej emerytury uzasadnia uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania środków procesowych.
Z tych powodów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło