II SAB/Lu 19/24

PostanowienieWSA w Lublinie2024-04-10

Skład orzekający: Joanna Cylc - Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, gdy postępowanie zostało już wszczęte i toczy się w dacie wniesienia skargi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli w dacie jej wniesienia postępowanie w przedmiocie żądania skarżącego już się toczy. W takim przypadku skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdyż brak jest aktualnego stanu bezczynności lub przewlekłości do usunięcia.
Stan faktyczny
M. B. wniosła 9 października 2023 r. wniosek o wszczęcie postępowania dotyczącego budynku mieszkalnego zrealizowanego z odstępstwami od pozwolenia na budowę. Organ I instancji poinformował, że postępowanie w tej sprawie już się toczy, a kwestie wskazane we wniosku zostały w nim rozpatrzone. Skarżąca złożyła skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania 29 grudnia 2023 r., która została odrzucona przez WSA w Lublinie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Janowie Lubelskim w przedmiocie wniosku skarżącej z 9 października 2023r. o wszczęcie postępowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 29 grudnia 2023r. M. B. wniosła za pośrednictwem organu skargę na bezczynność przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Janowie Lubelskim w przedmiocie jej wniosku z 9 października 2023r. We wniosku domagała się od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Janowie Lubelskim wszczęcia postępowania dotyczącego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid.[...] w miejscowości S. gmina P. zrealizowanego z odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę z 30 marca 1988r., znak: UAN-8381-23/88. W dniu 20 marca 2024r. organ udzielił informacji, że oryginał pisma zawierającego sporny wniosek i odpowiedź organu na niego z 9 listopada 2023r. aktualnie znajduje się przed organem II instancji tj. WINB w Lublinie. Z kolei Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie wraz z pismem z 22 marca 2024r. nadesłał kopię spornego wniosku wraz odpowiedzią organu I instancji z 9 listopada 2023r., skierowaną do skarżącej (k.20-22). W załączonej odpowiedzi organ I instancji wyjaśnił skarżącej, że toczy się już postępowanie w sprawie rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid.[...] w miejscowości S. gmina P. , stanowiącego własność A. K. i kwestie wskazane we wniosku zostały ujęte i rozpatrzone w tym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 259), dalej jako "p.p.s.a." Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział możliwość zaskarżenia bezczynności lub przewlekle prowadzonego postępowania (art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a.). Bezczynność organu ma miejsce w sytuacji, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020r. (sygn. II OPS 5/19) stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu tej skargi przez sąd. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skargę na bezczynność, wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego należy uznać za niedopuszczalną, bowiem odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Z uzasadnienia uchwały wynika również, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dacie wniesienia tej skargi aktualny, nie zaś historyczny, z tego względu, że zasadniczym celem skargi na bezczynność jest usunięcie stanu bezczynności. Ponadto w uchwale z dnia 7 marca 2022r. (sygn. II OPS 1/21) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że jeżeli przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jego niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), skoro przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. Prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, ponieważ nie ma czego kontrolować. Z akt sprawy wynika, że na wniosek z 9 października 2023r. o wszczęcie postępowania organ udzielił skarżącej odpowiedzi w dniu 9 listopada 2023r., wskazując, że takie postępowanie już się toczy, zaś skarżąca bierze w nim udział jako strona. Sporny wniosek został włączony do akt tego postępowania i jak wyjaśnił skarżącej organ I instancji, podniesione w nim kwestie zostały ujęte i rozpatrzone w tym postępowaniu. Z powyższego wynika, że w dacie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (tj. 29 grudnia 2023r.) żądanie wszczęcia postępowania we wskazanym przedmiocie było bezprzedmiotowe, ponieważ postępowanie się toczyło, a stanowisko skarżącej wyrażone w spornym wniosku było brane pod uwagę przez organ w tym postępowaniu. Oznacza to w konsekwencji, że skarga na bezczynność i przewlekłość jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skarga nie została poprzedzona wymaganym ponagleniem skierowanym do organu, co jest warunkiem formalnym takiej skargi stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., to jednak mając na uwadze, że skarga z innych przyczyn (przedstawionych wyżej) jest niedopuszczalna, Sąd odstąpił od wzywania skarżącej do wykazania, że skarżąca skargę poprzedziła ponagleniem. Nawet bowiem, gdyby skarżąca wykazała, że wniosła ponaglenie, skarga i tak podlegałaby odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło