II SAB/Lu 193/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz E. Ł. 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 kwietnia 2013 r. (data wpływu do organu) E. Ł. – reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego K. Ł. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Wójta Gminy, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, że w dniu 6 marca 2013 r. skarżąca, za pośrednictwem poczty elektronicznej, zwróciła się w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej do Wójta Gminy z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej "instrumentów prawnych i legislacyjnych stosowanych w Gminie do walki z nałogami – alkoholizmem i narkomanią". Jak wynika z akt sprawy, we wniosku tym skarżąca domagała się informacji, jakie konkretnie Wójt i Rada Gminy prowadzą działania: 1. związane z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych; 2. wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców Gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych’ 3. przeciwdziałania narkomanii. Zwróciła się również z prośbą o wskazanie czy organy te widzą potrzebę zintensyfikowania tych polityk i zamierzają to czynić, a jeśli nie, to dlaczego. Jeśli Wójt i Rada Gminy widzą potrzebę poprawy sytuacji poprzez zintensyfikowanie wyżej wymienionych polityk, skarżąca wnosi o podanie jej konkretnych zamiarów zmierzających do tego celu, a także o podanie jej konkretnych zamiarów zmierzających do tego celu, a także o podanie czy mają miejsce w Gminie prace legislacyjne mające na celu zmianę prawa miejscowego w kierunku zintensyfikowania tych praktyk, a jeśli tak, o podanie czego one konkretnie dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za prace na projektami, jaki jest zakres przedmiotowy tych projektów, jakie są założenia i ustalenia do tych projektów, jaki jest ich tekst i ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi. Skarżąca wniosła o dokonanie niezbędnych wyłączeń wynikających z właściwych przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie tajemnic ustawowo ochronionych, w tym danych osobowych wnioskodawców oraz o przesłanie pisemnej odpowiedzi na powyższe pytanie na jej adres zamieszkania. Argumentując zasadność wniesionej do Sądu skargi na bezczynność Wójta Gminy skarżąca podniosła, że termin do załatwienia jej wniosku upłynął w dniu 21 marca 2013r., jednak dotychczas nie otrzymała żadnej odpowiedzi od organu. Skarżąca wniosła zatem o zobowiązanie Wójta do rozpoznania jej wniosku z dnia 6 marca 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a nadto wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeśli organ ten nie przekaże Sądowi wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy wskazał, że pracownik Urzędu Gminy udzielił skarżącej z opóźnieniem odpowiedzi na wniosek z dnia 6 marca 2013r. – odpowiedź została wysłana listem poleconym w dniu 5 kwietnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Należy podkreślić, że sąd, oceniając czy organ jest bezczynny, bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dniu orzekania. W rozpoznawanej sprawie skarga E. Ł. dotyczyła zarzucanej przez nią bezczynności w zakresie rozpatrzenia przez Wójta Gminy wniosku z dnia 6 marca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej "u.d.i.p.". W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wójt gminy – jako organ władzy publicznej – jest na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Wskazać również należy, iż przedmiot wniosku skarżącej z dnia 6 marca 2013r. tj. informacja na temat prowadzonej przez Wójta i Radę Gminy polityki wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych oraz dostępem do narkotyków, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., która winna być w dyspozycji Wójta. Jest ona bowiem informacją o wykonywanych przez gminę zadaniach publicznych z zakresu przeciwdziałania alkoholizmowi i narkomanii. W związku z powyższym należy stwierdzić, że dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącej z dnia 6 marca 2013 r. znajdował zastosowanie tryb przewidziany w u.d.i.p. Organ winien był zatem bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, udostępnić skarżącej żądaną informację (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie udzielić wyjaśnień, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p. lub wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że w chwili wniesienia przez skarżącą jej skargi (datowanej na dzień 6 kwietnia 2013 r.), która wpłynęła do Urzędu Gminy w dniu 9 kwietnia 2013 r., Wójt Gminy pozostawał w bezczynności w sprawie przedmiotowego wniosku z dnia 6 marca 2013 r., który winien był załatwić do dnia 20 marca 2013 r. Z akt sprawy wynika jednak, że organ przestał tkwić w tej bezczynności w dniu 6 kwietnia 2013 r., co potwierdziła skarżąca w wiadomości mailowej z dnia 9 kwietnia 2013r. (k.10), kiedy to przekazał skarżącej pismo sporządzone w dniu 4 kwietnia 2013 r. przez Inspektora ds. Infrastruktury Gospodarczej – D. S. W piśmie tym organ udzielił skarżącej odpowiedzi na zadane we wniosku z dnia 6 marca 2013r. pytania, wskazując szczegółowe działania aktualne oraz planowane w zakresie problemów związanych z profilaktyką i przeciwdziałaniem alkoholizmowi i narkomanii i przemocy w Gminie. W ocenie Sądu rozpatrzenie przez Wójta Gminy wniosku skarżącej poprzez udzielenie jej żądanej informacji, wyłącza możliwość uwzględnienia rozpoznawanej skargi na bezczynność, pomimo, że czynność ta została podjęta z naruszeniem przewidzianego terminu. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1628/11, LEX nr 1149205). Mając jednak na uwadze, iż rozpoznawana skarga była zasadna w chwili jej wniesienia, brak było podstaw do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a., postępowanie podlega natomiast umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/2008, jeśli organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, już po wniesieniu skargi na bezczynność, zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec faktu, iż udostępnienie informacji publicznej nastąpiło w niniejszej sprawie dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie, uznać należy, że Wójt Gminy udzielając informacji, w istocie uwzględnił przedmiotową skargę w całości w trybie przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. To z kolei – mając na uwadze treść art. 201 p.p.s.a. - uzasadnia zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu niezbędnych kosztów sądowych poniesionych przez nią dla celowego dochodzenia swoich praw w niniejszej sprawie (por. powołana wyżej uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/2008, LEX nr 463487). Wypada wskazać, że Sąd za bezprzedmiotowe uznał również postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o wymierzenie organowi na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a grzywny w razie nieprzekazania Sądowi skargi w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Jak bowiem wynika z akt sprawy, przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 9 kwietnia 2013 r., zaś do Sądu została przekazana w dniu 16 kwietnia 2013 r. (k.11), a zatem z zachowaniem terminu określonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Wniosek skarżącej był zaś wyraźnie uwarunkowany uchybieniem przez organ temu terminowi. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.