II SAB/Lu 195/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia [...] listopada 2024 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy do załatwienia wniosku wskazanego w pkt I; IV. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącej W. S. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. W. S. (dalej jako: skarżąca), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy (dalej jako: Wójt lub organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca zarzuciła Wójtowi bezczynności w zakresie nierozpoznania jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 17 listopada 2024 r. wbrew ustawowej regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm., dalej jako: u.d.i.p.). Skarżąca wyjaśniła, że zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci łącznego wynagrodzenia brutto za pracę wykonaną w grudniu 2023 r. przez: Wójta [...], wszystkich Zastępców Wójta [...], Skarbnika Gminy i Sekretarza Gminy, jednakże w terminie 14 dni od złożenia wniosku nie uzyskała informacji. Na podstawie przedstawionych w skardze zarzutów wniesiono o zobowiązanie Wójta do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 grudnia 2024 r. w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, a także stwierdzenie, iż organ dopuścił się bezczynności z jednoczesnym stwierdzeniem, że bezczynności nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W skardze zawarto również wniosek o zwrot kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenia skargi w całości z uwagi na udostępnienie informacji publicznej w dniu 4 grudnia 2024 r. Organ wyjaśnił zasady udzielania informacji oraz podniósł, że w związku z udostępnieniem informacji publicznej sprawa stała się bezprzedmiotowa. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 17 listopada 2024 r. Należy na wstępie przypomnieć, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W sprawie bezsporne jest, że informacja żądana przez skarżącą ma charakter informacji publicznej, a Wójt jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Taki charakter bezsprzecznie mają informacje dotyczące wynagrodzeń osób piastujących stanowiska Wójta, jego zastępców, Skarbnika i Sekretarza Gminy. Wobec powyższego organ powinien był załatwić wniosek skarżącej w trybie i terminie przewidzianym w u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, uniemożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Należy stwierdzić, że organ nie wywiązał się ze swego ustawowego obowiązku w powyższym terminie, gdyż udostępnił żądaną informację dopiero w wyniku złożonej przez pełnomocnika W. S. skargi w dniu 3 grudnia 2024 r. Ostateczne udostępnienie żądanej przez skarżącą informacji nastąpiło w dniu 4 grudnia 2024 r., co świadczy o przekroczeniu ustawowego terminu (termin upłynął w dniu 2.12.2024 r.) i tym samym o bezczynności organu. W związku z przekroczeniem ustawowego terminu do udostępniania informacji, a przede wszystkim z uwagi na okoliczność, że całość informacji żadnej przez skarżącą została udostępniona dopiero po wniesieniu skargi do tut. Sądu właściwe jest uznanie, że nieudostępnienie skarżącej informacji publicznej w terminie nastąpiło z winy organu i wynikało z niewłaściwej realizacji obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy ponadto zauważyć, że wnioskowana informacja dotyczyła prostych faktów odnoszących się do łącznej wysokości brutto wynagrodzeń za pracę Wójta [...], jego zastępców, a także Sekretarza oraz Skarbnika Gminy. Przygotowanie informacji tego typu i jej udostępnienie powinno więc nastąpić niezwłocznie, a nie dopiero w odpowiedzi na złożoną skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. Udostępnienie informacji dopiero po złożeniu skargi nie prowadzi natomiast do umorzenia postępowania zainicjowanego tym środkiem zaskarżenia, o co wnosił organ. Zdaniem Sądu, jakkolwiek organ dopuścił się bezczynności, to jednak z pewnością nie miała ona charakteru rażącego. Organ po otrzymaniu skargi niezwłocznie przekazał żądaną informację i wyjaśnił przyczyny zwłoki, a chociaż odpowiedź ta była spóźniona w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jednak działaniu organu nie można przypisać znamion rażącego, a więc oczywistego i poważnego, naruszenia przepisów prawa. Argumenty te uzasadniają rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji wyroku. Rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania sąd bierze zasadniczo pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi do sądu, jednakże w zakresie ewentualnego zobowiązania organu do załatwienia sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), sąd musi uwzględniać stan istniejący w dacie wyrokowania. Bezprzedmiotowe stało się zobowiązywanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 17 listopada 2024 r., biorąc pod uwagę wskazywany już wyżej fakt, że po wniesieniu skargi do sądu, organ udostępnił w całości żądaną informację. W tej sytuacji Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego (pkt III sentencji wyroku). O kosztach postępowania (pkt IV sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a., przyznając skarżącemu zwrot kosztów w kwocie, obejmującej uiszczony wpis od skargi, tj. 100 zł, a także koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w wysokości 480 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Łączy zwrot kosztów objął więc kwotę 597 zł.