II SAB/Lu 199/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 lutego 2013 r. dotyczącego pomocy na opał, dożywianie – trzeci tydzień lutego 2013 r. i usługi opiekuńcze p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie skargi na bezczynność Wójta Gminy N. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi (k. 36). W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się aby jego skutkiem było obejście przepisów prawa. Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie skargi na bezczynność Wójta Gminy N. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.