II SAB/Lu 207/16
PostanowienieWSA w Lublinie2017-01-25
Skład orzekający: Sędzia NSA Witold Falczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Fundacja wnosząca skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej może skorzystać ze zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 2 PPSA jako strona we własnej sprawie?Ratio decidendi
Fundacja wnosząca skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie występuje jako strona we własnej sprawie w rozumieniu art. 239 § 2 PPSA. Sprawa dotyczy realizacji celów statutowych Fundacji, a nie jej praw i obowiązków, co wyklucza automatyczne zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z nieuiszczeniem należnego wpisu pomimo wezwania, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Fundacja wniosła skargę na bezczynność spółki akcyjnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nie uiściła należnego wpisu od skargi. Sąd wezwał Fundację do uiszczenia opłaty pod rygorem odrzucenia skargi. Fundacja złożyła pismo, w którym powołała się na zwolnienie od kosztów sądowych na mocy art. 239 § 2 PPSA, twierdząc, że występuje jako strona we własnej sprawie. Sąd uznał to stanowisko za błędne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w [...] na bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W myśl art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W przedmiotowej sprawie F. L. – wnosząc w dniu 21 listopada 2016 r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność L. [...] S.A. w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek dnia 23 września 2016 r. – nie uiściła należnego wpisu w kwocie 100 złotych. Z uwagi na to Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2016 r. wezwał skarżącą Fundację do uiszczenia w terminie 7 dni należnej kwoty, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 30 grudnia 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 30). Fundacja w zakreślonym terminie złożyła w Sądzie pismo z dnia 3 stycznia 2017 r. (k. 31) w którym stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie, na mocy art. 239 § 2 p.p.s.a., przysługuje jej zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji termin do uiszczenia przez Fundację wpisu od skargi upłynął bezskutecznie, bowiem dotychczas nie wykonała ona przedmiotowego obowiązku.
Odnosząc się do stanowiska Fundacji [...] wyrażonego w ww. piśmie z dnia 3 stycznia 2017 r., stwierdzić należy, że jest ono błędne. Zdaniem Sądu nie można uznać, że Fundacja [...], wnosząc skargę na bezczynność L. [...] S.A. w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, występuje jako strona w swojej własnej sprawie w rozumieniu art. 239 § 2 p.p.s.a. Rozpoznawana sprawa dotyczy bowiem realizacji przez stronę skarżącą jej celów statutowych, a zatem sfery działalności zewnętrznej Fundacji, co nie wpływa bezpośrednio na jej prawa i obowiązki oraz nie zmienia jej sytuacji prawnej. Nie można bowiem utożsamiać "spraw własnych" z działalnością statutową, gdyż w takim przypadku zwolnienie z kosztów przysługiwałoby stronie automatycznie w każdej sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt: I OZ 957/16 oraz I OZ 1013/16, dostępne w CBOSA).
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis.
Z tego względu należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło