II SAB/Lu 21/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. T. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 31 stycznia 2007 r. F. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, zwracając się z prośbą o pomoc w jej sprawie. W treści skargi przedstawiony został jej konflikt z siostrzenicą dotyczący wybudowania garażu. Skarżąca wskazała, że jej zdaniem został sfałszowany wyrys działki, a mimo to ten budynek został wzniesiony. Skarga podnosi również, iż w tej sprawie F. T. zwracała się do różnych organów administracji: Wójt Gminy , Starosta , Samorządowe Kolegium Odwoławcze , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego . Nadto skarga odnosi się również do kwestii niezgodnego z prawem, w opinii skarżącej, postawienia płotu. Do skargi zostały dołączone dokumenty potwierdzające zwracanie się przez skarżącą do wskazanych organów administracji oraz wyciąg z ewidencji gruntów przed podziałem, kopia mapy sytuacyjnej, kopie decyzji o warunkach zabudowy, projekt zagospodarowania działki nr [..] w S. Wobec stwierdzonych braków formalnych skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lutego 2007 r. skarżąca wezwana została do ich usunięcia poprzez sprecyzowanie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy bądź Samorządowego Kolegium odwoławczego i w jakiej sprawie, czy też postanowienie SKO z dnia [..]. Nr [..] w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu tego wezwania skarżąca pismem z dnia 27 lutego 2007 r. (data stempla pocztowego) wskazała, iż złożone przez nią dokumenty wskazują na zaniedbania i Wójta i Kolegium. Podniosła, iż wyrys działki został sfałszowany, a budynek stoi na granicy działki, co jest niezgodne z prawem. W dalszej części pisma skarżąca wskazała na fałszerstwo dowodu osobistego i testamentu jej matki. Sąd zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymagania stawiane pismom w postępowaniu sądowoadministarcyjnym określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z jego brzmieniem każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Jeżeli skarga nie spełnia któregokolwiek z tych formalnych wymogów Przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do uzupełnienia pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez F. T. nie zawierała numeru i daty skarżonej decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi; brak było również oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wobec powyższych braków skarżąca została wezwana do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwania zostały doręczone prawidłowo w dniu 21 lutego 2007 r. – skarżąca odebrała je osobiście. W ocenie Sądu, co prawda skarżąca nadesłała odpowiedź na wezwanie, jednakże nie można uznać, iż usunęła w nim braki formalne złożonej skargi. Z treści nadesłanego w dniu 27 lutego 2007 r. pisma nie wynika bowiem, czy skarżąca żąda zbadania legalności jakiegoś aktu administracyjnego, czy też żąda zbadania ewentualnej bezczynności organów administracji publicznej. Wskazuje, że zwracała się do określonych organów, natomiast nie precyzuje w jakiej konkretnej sprawie mogą one pozostawać w bezczynności. Nie można bowiem domniemywać żądania skargi, a obowiązkiem podmiotu wnoszącego skargę jest dokładne określenie jej przedmiotu. Nie ma również możliwości badania skargi, w której wskazano tylko organ administracji, a nie określono w jakiej konkretnej sprawie – czego dotyczącej – pozostaje on w bezczynności. Ubocznie zaznaczyć trzeba, iż dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej konieczne jest wyczerpanie trybu przewidzianego przez art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Uznając zatem, że braki formalne złożonej przez F. T. skargi nie zostały usunięte, należało ją odrzucić na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.