II SAB/Lu 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 10 maja 2011 r. J. H. złożył skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na nieudzieleniu mu pomocy umożliwiającej "powrót do normalnej egzystencji po wyjściu z zakładu karnego". W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., w przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Zawarta w odpowiedzi na skargę informacja o niezłożeniu przez skarżącego w niniejszej sprawie zażalenia na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej do organu wyższej instancji została potwierdzona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 12 maja 2011 r. (notatka urzędowa – k. 23 akt sądowych). Zatem, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga J. H. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnego toku instancji. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.