II SAB/Lu 21/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 4 lipca 2011 r. w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 9 stycznia 2013 r. (data wpływu do organu) Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 4 lipca 2011 r. dotyczącego specjalistycznych usług opiekuńczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Skarżący Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie nierozpoznania wniosku z dnia 4 lipca 2011 r. dotyczącego specjalistycznych usług opiekuńczych pomimo, że skargę na bezczynnośćtego organu w tym samym przedmiocie wniósł wcześniej w sprawie II SAB/Lu 7/13. Nadto wskazać należy, że skarga złożona przez Z. W. w tym samym przedmiocie i dotycząca bezczynności tego samego organu administracji była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie który wyrokiem z dnia 4 października 2012r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 65/11 zobowiązał Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Wójta Gminy do rozstrzygnięcia – w terminie 30 dni od daty doręczenia akt administracyjnych sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku – wniosku skarżącego z dnia 4 lipca 2011r. dotyczącego specjalistycznych usług opiekuńczych. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 23 listopada 2012r. Powyższe okoliczności, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. kwalifikują skargę wniesioną w niniejszej sprawie do odrzucenia, gdyż sprawa objęta była już przedmiotem orzekania Sądu. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.