II SAB/Lu 216/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie odwołania od decyzji dotyczącej świadczenia pieniężnego na zakup żywności I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 295, 20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55, 20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. W dniu 28 kwietnia 2014r. Z. W., po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył skargę na przewlekłe postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w sprawie rozpatrzenia jego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy N. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania Z. W. świadczenia pieniężnego z rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. odpowiadając na wniesioną skargę wniosło o jej oddalenie. Wyjaśniono, że po otrzymania odwołania w dniu 26 sierpnia 2013 r. postanowieniem z dnia z dniu [...]. Kolegium na podstawie art. 136 kpa, w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, zleciło organowi pierwszej instancji przeprowadzenie wywiadu środowiskowego z T. W. w celu ustalenia sytuacji jej męża na okoliczność złożenia wniosku o przyznanie pomocy w rozpatrywanej sprawie. W związku z faktem, że do dnia 25 września 2013 r. nie wpłynęła z OPS w N. stosowna dokumentacja Kolegium postanowiło przedłużyć termin załatwienia sprawy (postanowienie Nr [...] z dnia [...] r.) i poinformowało Z. W., iż sprawa będzie załatwiona do dnia 25 października 2013 r. z powodu zlecenia organowi pierwszej instancji uzupełnienia niezbędnego materiału dowodowego. Wobec złożenia do Kolegium – w kolejnym wezwaniu z dnia 2 października 2013 r. o usunięcie naruszenia prawa w sprawie dotyczącej rozpatrzenia jego odwołania z dnia 12 sierpnia 2013 r. - wniosku o wyłączenie dwóch członków Kolegium od udziału w przedmiotowej sprawie, w dniu 11 października 2013 r. Prezes Kolegium postanowieniem odmówił ich wyłączenia od udziału w postępowaniu. Decyzją z dnia [...] r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] r., natomiast w dniu 30 października 2013r. wpłynęła na powyższą decyzję skarga Z. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), a także w art. 37 § 1 kpa., ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, wymaganą zasadą szybkości postępowania (art. 12 kpa) lub mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. W orzecznictwie podnosi się, że przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zachodzi więc wtedy, gdy można skutecznie postawić organowi zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie lub też zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadku, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednak z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., II SAB/Łd 2/12, Lex nr 1139147). Z akt sprawy wynika, że Kolegium przeprowadziło czynności zmierzające do ustalenia sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego, w celu rozstrzygnięcia sprawy, do czego było uprawnione na podstawie art. 136 kpa. W tym zakresie 30 sierpnia 2013r. zlecono organowi pierwszej instancji uzupełnienie materiału dowodowego w celu ustalenia sytuacji skarżącego, którego poinformowano o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Z uzasadnienia decyzji wynika natomiast, że organ pierwszej instancji, mimo podjęcia dwukrotnej próby w dniach 12 i 26 września 2013, nie był w stanie wywiadu przeprowadzić. T. W. – powiadomiona uprzednio o terminach przeprowadzenia wywiadu – nie otworzyła pracownikom socjalnym drzwi domu i nie poinformowała ich o nieobecności w tych dniach w miejscu zamieszkania. Ponadto, po pierwszej nieudanej próbie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego z T. W. organ pierwszej instancji w dniu 23 września 2013 r. poinformował także Z. W. o terminie przeprowadzenia z nim wywiadu środowiskowego w dniu 26 września 2013 r. Również w tym dniu nie otworzono pracownikom socjalnym drzwi wejściowych, w związku z tym wywiadu środowiskowego nie przeprowadzono. Okoliczności powyższe nie były przez skarżącego kwestionowane. Po otrzymaniu w dniu 1 października 2013 r. dokumentacji uzupełniającego postępowania dowodowego, Kolegium decyzją z dnia [...]. rozpoznało przedmiotowe odwołanie. Wcześniej, postanowieniem z dnia [...]. Prezes Kolegium odmówił wyłączenia od rozpoznania sprawy dwóch członków Kolegium, których wyłączenia zażądał skarżący w piśmie zatytułowanym " wezwanie do usunięcia naruszeń prawa w SKO L." z dnia 2 października 2013r. W tych okolicznościach żądanie stwierdzenie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Kolegium nie może znaleźć poparcia. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) skargę należało oddalić. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu wydane zostało na podstawie art. 250 powyższej ustawy w związku z § 19 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).