II SAB/Lu 219/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania skargi z dnia 11 stycznia 2013r. w sprawie pomocy na dożywianie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 25 marca 2013 r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania skargi z dnia 11 stycznia 2013r. w sprawie pomocy na dożywianie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Jednym ze środków zaskarżenia jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które przysługuje stronie na niezałatwienie sprawy (w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36) lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, do którego strona mogłaby wnieść zażalenie (art. 37 § 1 K.p.a.). W niniejszej sprawie T. W. przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji. Skarżąca wniosła bowiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na bezczynność tego organu w dniu 7 marca 2013 r., zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 25 marca 2013 r., tj. 18 dni później. Do dnia wniesienia skargi na bezczynność nie upłynął zatem miesięczny termin rozpoznania wezwania, wynikający z art. 35 § 3 k.p.a. Wobec niewyczerpania przez skarżącą środka zaskarżenia, jaki służył jej w administracyjnym toku instancji, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.