II SAB/Lu 219/14
WyrokWSA w Lublinie2015-02-10
Skład orzekający: Jerzy Dudek, Krystyna Sidor, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega oddaleniu, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną przed datą orzekania sądu, mimo że decyzja ta została wydana po upływie ustawowych terminów?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega oddaleniu, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną przed datą orzekania sądu, nawet jeśli decyzja ta została wydana po upływie ustawowych terminów. Kluczowe jest ustanie bezczynności przed datą orzekania sądu, co uniemożliwia uwzględnienie skargi na podstawie art. 149 P.p.s.a. Opóźnienie w wydaniu decyzji, które nie wynika z przyczyn leżących po stronie organu, nie stanowi podstawy do stwierdzenia bezczynności, zwłaszcza gdy organ przedłużył termin załatwienia sprawy i niezwłocznie wydał decyzję.Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania od decyzji o odmowie przyznania usług opiekuńczych. Kolegium wniosło o oddalenie skargi, wskazując, że odwołanie zostało rozpatrzone decyzją z dnia 17 listopada 2013 r., która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący zarzucił organowi nierozpoznanie odwołania w ustawowym terminie.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania od decyzji dotyczącej usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.
Z. W. wniósł w dniu [...] kwietnia 2014r. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ odwołania od decyzji dotyczącej odmowy przyznania usług opiekuńczych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie.
Kolegium wskazało, że w dniu [...] sierpnia 2013r. wpłynęło odwołanie Z. W. z dnia [...] lipca 2013r. od decyzji z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] wydanej z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Specjalistę pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o odmowie przyznania Z. W. usług opiekuńczych.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. Kolegium na podstawie art. 136 kpa zleciło organowi I instancji przeprowadzenie wywiadu środowiskowego z żoną wnioskodawcy T. W. w celu ustalenia sytuacji życiowej wnioskodawcy (z uwagi na odmowę kontaktu wnioskodawcy z organem).
W dniu [...] września 2013r. Kolegium odmówiło wyłączenia od udziału w postępowaniu członków Kolegium – K. A. i Z. C.
W związku z tym, że Kolegium nie otrzymało niezbędnej dokumentacji od organu I instancji, postanowieniem z dnia [...] września 2013r. Kolegium przedłużyło termin załatwienia sprawy do dnia [...] października 2013r., o czym poinformowało wnioskodawcę.
W dniu [...] września 2013r. (data wpływu) Z. W. zwrócił się do Kolegium o usunięcie naruszenia prawa w sprawie dotyczącej jego odwołania z dnia [...] lipca 2013r.
Postanowieniem z dnia [...] września 2013r. Kolegium uznało to wezwanie za nieuzasadnione.
W dniu [...] października 2013r. do Kolegium wpłynęła dokumentacja z organu I instancji, dlatego pismem z dnia [...] października 2013r. Kolegium poinformowało Z. W. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia dodatkowych uwag.
Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2013r., Nr [...] Kolegium rozpatrując odwołanie utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Specjalistę pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o odmowie przyznania Z. W. usług opiekuńczych.
W tej sytuacji – zdaniem Kolegium – skarga na bezczynność jest niezasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny.
W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub (...) do dokonania czynności (...). Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 P.p.s.a.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.
Jak bowiem wynika z akt sprawy odwołanie Z. W. z dnia [...] lipca 2013r. od decyzji z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] wydanej z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Specjalistę pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o odmowie przyznania Z. W. usług opiekuńczych zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., które decyzją z dnia [...] listopada 2013r., Nr SKO.41/3551/OS/2013 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W sytuacji występującej w sprawie nie ma więc podstaw do zobowiązania organu w trybie art. 149 P.p.s.a. do załatwienia odwołania Z. W. z dnia [...] sierpnia 2013r., a z uwagi na to, że decyzja ta została wydana przed w wniesieniem skargi na bezczynność tj. przed dniem [...] kwietnia 2014r. – skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Należy dodatkowo wskazać, że wprawdzie decyzja ta nie została wydana w terminach wskazanych w art. 35 § 3 (miesięcznym lub w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej dwumiesięcznym), to jednak okoliczność ta nie uprawnia do stwierdzenia bezczynności, skoro organ rozpatrzył odwołanie i wydał decyzję. Istotne jest również to, że opóźnienie w wydaniu decyzji nie wynikało z przyczyn leżących po stronie organu (organ bez zbędnej zwłoki podejmował czynności zmierzające do należytego ustalenia stanu faktycznego), a zatem - w świetle art. 35 § 5 kpa – okresy tych opóźnień nie podlegały doliczeniu do ustawowych terminów załatwiania spraw. Poza tym organ przedłużył termin załatwienia sprawy, a następnie niezwłocznie wydał decyzję, dlatego nie można mu zarzucić bezczynności.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło