II SAB/Lu 22/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Rektora Politechniki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 27 kwietnia 2011 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rektora Politechniki L. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej, żądanej we wniosku z dnia 7 kwietnia 2011 r., a dotyczącej wydania odpisów wskazanych w tym piśmie dokumentów urzędowych. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, iż pomimo upływu ustawowego terminu Rektor Politechniki przekazał mu jedynie odpis pisma tego organu z dnia 11 lutego 2005 r. skierowanego do związków zawodowych, a nie przekazał pozostałych żądanych przez niego dokumentów. Do skargi załączył pismo z dnia 7 kwietnia 2011 r. do Rektora Politechniki L., pismo Kierownika Działu Spraw Osobowych Politechniki L. z dnia 18 grudnia 2006 r., nr [...], pismo Rektora Politechniki L. z dnia 20 kwietnia 2011 r., nr [...], wraz z załącznikiem oraz kserokopię fragmentu Statutu Politechniki L. z 1991 r. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki L. wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, iż nie pozostaje w bezczynności w rozpoznawanej sprawie, gdyż pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. udostępnił skarżącemu kopię jedynego z posiadanych przez Uczelnię dokumentów objętych wnioskiem strony z dnia 7 kwietnia 2011 r. Pozostałe dokumenty, jak wyjaśnił organ, nie zostały nigdy sporządzone. Organ wskazał ponadto, iż dokumenty wskazane w powyższym wniosku strony nie mają charakteru informacji publicznej, gdyż dotyczą one stosunku pracy skarżącego. W dniu 31 maja 2011 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym podniósł, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Rektora Politechniki L. zawartym w odpowiedzi na skargę oraz wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów: protokołów posiedzeń Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki L. oraz zeznań świadków: A. N., B. S. i H. K. na okoliczność sporządzenia i opiniowania dokumentów związanych z wypowiedzeniem skarżącemu stosunku pracy. W dniu 6 czerwca 2011 r. skarżący złożył pismo procesowe, wskazując, iż, jak wynika z art. 124 i art. 125 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, skarżącemu został wypowiedziany stosunek pracy z tzw. innych przyczyn, a to wymagało uprzedniego uzyskania zgody statutowego organu Politechniki L. Podniósł, iż w świetle informacji, jakie uzyskał od Kierownika Działu Spraw Osobowych Politechniki L., zgodę taką udzieliła Rada Wydziału Mechanicznego najprawdopodobniej przed dniem 1 grudnia 2005 r. Do pisma dołączył kserokopię pisma Rektora Politechniki L. z dnia 1 grudnia 2005 r. W dniu 22 czerwca 2011 r. skarżący złożył kolejne pismo procesowe wraz z załącznikiem w postaci pisma procesowego pełnomocnika Politechniki L. z dnia 16 czerwca 2011 r., złożonego w sprawie o sygn. akt [...] toczącej się przed Sądem Okręgowym [...] Wydziałem Pracy w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Prawo do informacji zagwarantowane jest w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż informacją publiczną jest prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Urzeczywistnienie konstytucyjnej zasady dostępu do informacji publicznej stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28 i n.). Powołana ustawa w art. 3. wskazuje przy tym, iż prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych, dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, a także uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Udostępnienie informacji publicznej należy zatem interpretować jako przekazanie przez organ wiedzy, pewnych stwierdzeń odnośnie faktów w takim zakresie, w jakim nie dotyczy to dokumentów prywatnych. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. skarżący zwrócił się do Rektora Politechniki L. wydania odpisów dokumentów, które, jego zdaniem, zostały wydane prawdopodobnie w 2005 r.: 1) wniosku Kierownika Katedry Silników Spalinowych w sprawie wypowiedzenia stosunku pracy skarżącemu, zatrudnionemu na stanowisku adiunkta, 2) uchwały Rady Wydziału Mechanicznego w sprawie powyższego wniosku Kierownika Katedry Silników Spalinowych, 3) wystąpienia Dziekana Wydziału Mechanicznego, powiadamiającego Rektora Politechniki L. o wskazanej wyżej uchwale Rady Wydziału Mechanicznego, 4) wystąpienie Rektora Politechniki L., powiadamiającego związki zawodowe o zamiarze wypowiedzenia stosunku pracy skarżącemu, 5) oświadczenia związków zawodowych stanowiącego odpowiedź na powyższe wystąpienie Rektora Politechniki L., 6) wyciągu z protokołu posiedzenia Senatu Politechniki L., na którym mogła być przedstawiona informacja o wypowiedzeniu stosunku pracy skarżącemu. W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, iż Rektor Politechniki L. pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r., nr [...], przekazał skarżącemu kopię swojego pisma z dnia 11 lutego 2005 r., nr [...], skierowanego do organizacji związkowych, zawierającego zawiadomienie o zamiarze wypowiedzenia mu stosunku pracy (k. 3, 6 akt sądowych). Skarżący zarzuca, iż Rektor Politechniki L. pozostaje w bezczynności, albowiem organ ten nie udostępnił mu informacji publicznej w postaci pozostałych dokumentów wymienionych w powołanym wyżej piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. Należy podkreślić, że udostępnienie informacji publicznej może dotyczyć wyłącznie informacji o faktach istniejących, a nie może polegać na przekazaniu informacji, których organ nie posiada. Nie można bowiem żądać ujawnienia treści dokumentów stanowiących informację publiczną, jeżeli nie istnieją one w rzeczywistości. W takim przypadku organ, do którego skierowano żądanie udostępnienia informacji publicznej, nie jest bowiem w stanie tej informacji udzielić. Również Sąd, rozpoznający skargę na bezczynność, w myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w razie uwzględnienia tej skargi, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd nie może więc zobowiązać organ do udostępnienia informacji publicznej, która nie istnieje w rzeczywistości. Sytuacja taka zachodzi w rozpoznawanej sprawie. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki L. wyjaśnił, iż dokumenty, których ujawnienia domaga się skarżący, to jest: - wniosek Kierownika Katedry Silników Spalinowych w sprawie wypowiedzenia stosunku pracy skarżącemu, zatrudnionemu na stanowisku adiunkta, - uchwała Rady Wydziału Mechanicznego w sprawie powyższego wniosku Kierownika Katedry Silników Spalinowych, - wystąpienie Dziekana Wydziału Mechanicznego, powiadamiającego Rektora Politechniki L. o wskazanej wyżej uchwale Rady Wydziału Mechanicznego, - oświadczenie związków zawodowych stanowiącego odpowiedź na powyższe wystąpienie Rektora Politechniki L., a nadto - wyciąg z protokołu posiedzenia Senatu Politechniki L., na którym mogła być przedstawiona informacja o wypowiedzeniu stosunku pracy skarżącemu, nie zostały nigdy sporządzone, a zatem nie jest możliwe ich udostępnienie (k, 10, 11 akt sądowych). Skarżący przyznał zaś na rozprawie przed Sądem w dniu 30 czerwca 2011 r., iż uzyskał jedynie szczątkowe informacje o istnieniu uchwał i pism, o których mowa w powołanym piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. Podniósł również, że nie jest w stanie sprecyzować dat ani numerów tych uchwał i pism, gdyż – jego zdaniem – dokumenty te są ukrywane (k. 36, 37 akt sądowych). Skoro skarżący nie uprawdopodobnił istnienia powyższych dokumentów, to przyjąć należy, iż – zgodnie ze stanowiskiem Rektora Politechniki L. – dokumenty te w rzeczywistości nie zostały nigdy sporządzone, a więc organ ten nie pozostaje w bezczynności w rozpoznawanej sprawie. Nawet gdyby uznać, iż, jak wskazuje skarżący, żądane przez niego dokumenty istnieją, lecz są ukrywane przez Rektora Politechniki, to nie możnaby skutecznie zarzucić organowi bezczynności w niniejszej sprawie, gdyż dokumenty te nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powołane wyżej dokumenty nie stanowią bowiem informacji o sprawach publicznych, lecz zawierają informacje o okolicznościach związanych z ustaniem stosunku pracy, jaki łączył skarżącego z jego byłym pracodawcą – Rektorem Politechniki L. Pisma te nie dotyczą zadań wykonywanych przez ten organ w sferze władzy publicznej, lecz jego uprawnień jako pracodawcy. Oznacza to, iż w żadnym razie nie stanowią informacji publicznej, a jedynie dokumenty prywatne. W tej sytuacji zarzuty podniesione przez skarżącego w złożonych w sprawie pismach procesowych nie mogą odnieść zamierzonego przez niego skutku. Wskazać jedynie należy, iż Sąd nie ma możliwości przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, gdyż zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić jedynie dowody uzupełniające z dokumentów i to wyłącznie wówczas, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Na podstawie powołanego przepisu brak było również podstaw do przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów, ponieważ nie mogło to mieć jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy. Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.