II SAB/Lu 223/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku okresowego na opłacenie usług opiekuńczych i opłacenie pomocy innych osób p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 28 kwietnia 2014 r. Z. W. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku okresowego na opłacenie usług opiekuńczych i opłacenie pomocy innych osób. W piśmie procesowym datowanym na 6 czerwca 2014 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę z uwagi na to, że Kolegium rozpoznało przedmiotowe odwołanie (k. 10 kat sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.