II SAB/Lu 233/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącej E. Ł. z sum budżetowych tj. Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Mailem z dnia 7 marca 2013r. E. Ł. domagała się od Wójta Gminy udzielenia informacji publicznej, dotyczącej prowadzenia przez niego i Radę Gminy polityki związanej z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców Gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii. Wniosła ponadto o rzetelne udzielenie informacji czy Wójt i Rada Gminy widzą potrzebę zintensyfikowania tych polityk i zamierzają to czynić, a jeśli nie, to dlaczego. Jeśli widzą potrzebę poprawy sytuacji poprzez zintensyfikowanie powyższych polityk, wniosła o podanie konkretnych zamiarów zmierzających do tego celu, a także o podanie czy w Gminie mają miejsce prace legislacyjne mające na celu zmianę prawa miejscowego w kierunku tych polityk. Jeśli tak, wniosła o podanie czego konkretnie one dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za prace nad ich projektami i jaki jest ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi. W dniu 9 kwietnia 2013r. do Urzędu Gminy wpłynęła skarga E. Ł. na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 7 marca 2013r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do jego rozpoznania w terminie 14 dnia od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze wniesiono również o wymierzenie organowi administracji grzywny, jeżeli nie przekazałby on do sądu w terminie 15 dni skargi i odpowiedzi na nią wraz z aktami administracyjnymi. W dniu 24 kwietnia 2013r. Wójt nadał na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przesyłkę pocztową, zawierającą skargę wraz z odpowiedzią. W piśmie procesowym z dnia 10 czerwca 2013r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. skarżący może cofnąć wniosek i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek. Skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, w piśmie z dnia 10 czerwca 2013r. oświadczyła, iż cofa swój wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za nieprzekazanie do Sądu jej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, dlatego postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia; o zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.