II SAB/Lu 235/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 7 marca 2013 r., przekazanym drogą elektroniczną, E. Ł. domagała się udzielenia informacji publicznej, dotyczącej prowadzenia przez Wójta Gminy i Radę Gminy polityki związanej z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców Gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii. Wniosła ponadto o rzetelne udzielenie informacji, czy Wójt i Rada Gminy widzą potrzebę zintensyfikowania tych polityk i zamierzają to czynić, a jeśli nie, to dlaczego. Jeśli widzą potrzebę poprawy sytuacji poprzez zintensyfikowanie powyższych polityk, wniosła o podanie konkretnych zamiarów zmierzających do tego celu, a także o podanie, czy w Gminie mają miejsce prace legislacyjne mające na celu zmianę prawa miejscowego w kierunku tych polityk. Jeśli tak, wniosła o podanie, czego konkretnie one dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za prace nad ich projektami, jaki jest ich zakres przedmiotowy, jakie są do nich założenia i ustalenia, jaki jest ich tekst i jaki jest ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi. Odpowiadając na wniosek Wójt w piśmie z dnia 5 kwietnia 2013 r. wskazał instrumenty prawne i legislacyjne stosowane przez Gminę w walce z alkoholizmem i narkomanią. E. Ł. w skardze z dnia 6 kwietnia 2013 r. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 7 marca 2013 r., wniosła o zobowiązanie Wójta do jego rozpoznania w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W skardze wniesiono również o wymierzenie organowi administracji grzywny, jeżeli nie przekazałby do sądu skargi i odpowiedzi na nią wraz z aktami administracyjnymi w terminie 15 dni. W dniu 9 kwietnia 20013 r. Wójt drogą elektroniczną wyjaśnił skarżącej przyczyny zwłoki w rozpoznaniu jej wniosku, zwracając się z prośbą o cofnięcie skargi. Odpowiadając na wiadomość skarżąca, również drogą elektroniczną, w dniu 9 kwietnia 2013 r. oświadczyła, że przyczyna opóźnienia w rozpoznaniu wniosku z dnia 7 marca nie ma znaczenia dla oceny braku działania organu w przedmiotowej sprawie, a tym samym nie wpływa na ocenę tego czy miała tu miejsce bezczynność. Skarżąca stwierdziła również, że w sprawie jej wniosku z dnia 7 marca 2013 r. miała miejsce bezczynność Wójta Gminy, co czyni jej skargę zasadną. W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie uznając, że informacje, o udostępnienie których wystąpiła skarżąca, są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej. Zaznaczył również, że na wniosek skarżącej odpowiedział w dniu 5 kwietnia 2013 r. W piśmie z dnia 14 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi oraz ustosunkował się do argumentów odpowiedzi na skargę. W piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę na bezczynność Wójta Gminy . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, które wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie żadna z takich okoliczności nie ma miejsca. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w sprawie należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wspomnianej ustawy.