II SAB/Lu 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej na skutek wniosku Z W o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a : przyznać Z. W. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych . W dniu 11 lutego 2008 r. Z. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej, wnosząc jednocześnie o ustanowienie pomocy prawnej. W dniu 25 marca 2008 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 ustawy). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący ma wprawdzie stały dochód w postaci niewielkiej renty, jest ona jednak tak niska, że w żadnym wypadku nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego. Wysokość tej renty nie pozwala bowiem na skromną nawet egzystencję. Z akt sprawy wynika, że skarżący od lat otrzymuje różne świadczenia z pomocy społecznej, nie jest bowiem w stanie zaspokoić podstawowych swoich potrzeb bytowych. W tej sytuacji wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.