II SAB/Lu 242/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. i H. S. na bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - w zakresie wniosku pełnomocnika skarżących z dnia 7 lutego 2014 r. o zasądzenie kosztów postępowania postanawia oddalić wniosek. T. S. i H. S. – reprezentowani przez [...] Ł. B. – wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] S.A. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r. Sąd uwzględnił powyższą skargę, zobowiązując [...] S.A. do załatwienia wniosku skarżących o udostępnienie informacji. Jednocześnie w punkcie trzecim sentencji wyroku Sąd zasądził od Spółki na rzecz skarżących kwotę 374 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłat za pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014 r., I OSK 2047/13, oddalił skargę kasacyjną [...] S.A. w L. od tego wyroku. W dniu 7 marca 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo [...] M.N. z dnia 7 lutego 2014 r. (przekazane do tutejszego Sądu w dniu 13 marca 2014 r.), zawierające informację, iż w dniu 31 grudnia 2013 r. został on umocowany przez T. S. i H. S. do występowania w ich imieniu w niniejszej sprawie. Pełnomocnik strony skarżącej załączył do wskazanego pisma udzielone mu pełnomocnictwo oraz oświadczenie skarżących z dnia 30 grudnia 2013 r. o odwołaniu pełnomocnictwa udzielonego Ł. B.. Zgłaszając swój udział w sprawie, [...] M. N. wniósł jednocześnie o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu opłaty od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika strony skarżącej z dnia 7 lutego 2014 r. o zasądzenie kosztów postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Należy podkreślić, że przepis art. 210 § 1 P.p.s.a. ustanawia regułę, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Mając na uwadze treść powyższych przepisów, stwierdzić należy, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zawarty w piśmie [...] M.N. z dnia 7 lutego 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ został złożony w Sądzie w dniu 7 marca 2014 r., nie tylko po zamknięciu rozprawy i po wydaniu w dniu 28 maja 2013 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ale także po zakończeniu postępowania w tej sprawie prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014 r. Niezależnie od powyższego, zauważyć trzeba, że wspomniany wniosek jest drugim wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania złożonym w niniejszej sprawie przez pełnomocnika strony skarżącej. Poprzedni wniosek w tym przedmiocie został zawarty w skardze, a następnie uwzględniony w wyroku z dnia 28 maja 2013 r. W orzeczeniu tym, Sąd zasądził na rzecz skarżących koszty postępowania obejmujące koszty zastępstwa procesowego i zwrot opłaty za pełnomocnictwo. Okoliczność, że skarżący wypowiedzieli pełnomocnictwo dotychczasowemu pełnomocnikowi i udzielili je innemu radcy prawnemu nie może mieć wpływu na wysokość zasądzonych kosztów i nie uzasadnia zasądzenia dodatkowych kosztów obejmujących wynagrodzenie i koszt wydatków dla drugiego pełnomocnika, albowiem w świetle art. 205 § 2 P.p.s.a., nawet gdy strona jest równocześnie reprezentowana przez kilku pełnomocników, do poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie i wydatki tylko jednego z nich. Z tych wszystkich względów Sąd oddalił wniosek na podstawie art. 160 w związku z art. 200, art. 205 § 2 i art. 210 § 1 P.p.s.a.